vagebond schreef op zaterdag 3 november 2007, 16:44:
> van lennep schreef op zaterdag 3 november 2007, 10:51:
>
>>

> voor elkaar neer, had toen ook geen schoenen aan. Ik liep er
> naast en was zoooo blij dat ik toen eindelijk, want wat duurt
> dat lang als je paard zo dramatisch loopt, thuis was. Pffff.
> Het is gewoon overduidelijk pijn, zielig hoor.
Heb je ook een idee waardoor hij zo gevoelig is gaan lopen?
Droogte?
Maike doet het nu weer , maar heeft het een poos niet gedaan.Terwijl hij niet anders is gaan lopen qua gevoeligheid.
Misschien zit dat het verschil er nu in zit omdat dat hij geen hoefschoenen aan heeft , en in de berm moet lopen.
Het is zo moeilijk bij hem.
Gisteren weer wezen fietsen , maar ik had net zo goed de fiets thuis kunnen laten , want na een drafje zat hij al met een ademhaling van 60..[geen panten , maar gewoon een snelle opervlakkige ademhaling].Alsof hij continu loopt te ruiken zeg maar.Er komt ook geen druppel zweet aan te pas.
Dat kan vandaag weer helemaal anders zijn, dan kan hij mij weer over de weg heen sleuren omdat hij vind dat hij moet galoperen...
Soms hou ik hem dan ook niet. Dan laat ik het touw gewoon los , want hij blijft toch wel in de berm lopen.Autoos razen er gewoon voorbij.
En als hij stopt , dan gaat zijn hoofd naar het gras , en komt pas weer omhoog als ik hem weer ingehaald heb.
En volgens mij lacht Maike mij gewoon uit!
Gr Esther