> Volgens de theorie is ze dus niet 'voor het been' of 'aan het
> been' wanneer ze je been niet accepteert. Is ze wel actief
> wanneer je er met je benen af blijft, dan is ze dus feitelijk
> niet 'aan de hulpen' en dus ook niet voorwaarts. Ze bepaalt dan
> zelf haar eigen (snelle) tempo, maar dat tempo is niet van jou!
> Zo ervaar ik dat met Cadiz tenminste ook. Been eraan is in
> eerste reactie altijd: contra. Dus niet opzij voor het been of
> naar voren voor het been, maar anti- het been, dus terugduwen,
> het gevoelde been weg proberen te slaan of nijdig kwispelen.
> Of: heel vlijtig gaan hollen, zodat ik mijn been er wel af MOET
> houden, hij loopt immers al? En toch is hij dan niet
> voorwaarts! Het is een vorm van niet mijn beenhulp accepteren.
Het is inderdaad niet je been accepteren.
Maar als ze naar voren gaan zijn ze voorwaarts, dan is er impuls.
Dan is het ook logisch dat je de druk weghaalt, of vermindert.
Het moet alleen van jouw worden, dan zou je ze gelijk moeten kunnen opvangen, dan is het van jouw.
Als jij been geeft en er gebeurd niks, zijn ze niet aan het been, geen impuls.
Als ze iets doen b.v zijwaarts terwijl jij gelijke druk vraagt aan elke kant, proberen ze ook er onderuit te komen, en niet voorwaarts.
Moeilijk hoor, ik had het vandaag nog met Zalitha, spanning en ze wilde niet rechts om.
Dat heb ik een paar keer geprobeert.
Toen ben ik echt de rust gaan zoeken, heel rustig stappen, en vandaaruit, heeel rustig de schouders naar recht gereden, en ja daar was ze weer.
Ontspanning is het belangrijkste!