Herman schreef op dinsdag 16 september 2008, 23:14:
> jose schreef op dinsdag 16 september 2008, 21:06:
>>
>> Michiel, voor jou zitten er helemaal geen paarden meer in.

> voor zijn paard neemt.
> _______
> Herman
> "Art in Nature - Nature is Art"
Zielig verhaal, maar met het verschil dat Michiel in deze wel iets te vertellen heeft. Zolang Michiel Jur blijft leasen gaat Jur niet naar de slacht. Jur heeft al lang problemen; na twee jaar zou ik geen dure lessen meer betalen. Het feit dat dit het tweede paard is wat problemen heeft, zou Michiel toch aan het denken moeten zetten? In mijn ogen behandelt Michiel Jur als een ding, kan het ding niet meer aan zijn wensen voldoen, moet hij maar weg. Want Michiel wil rijden, koste wat het kost. Ga dan ergens alleen rijden, je betaalt, trekt de deur achter je dicht en gaat naar huis. Geen verdere verantwoording, geen onverwachte kosten. Kun je niet meer betalen, lease dan ook geen paard.
Ik heb pas serieus over een paard nagedacht toen ik financieel zover was dat ik ook onverwachte zaken op kon vangen. Bij ons wordt de soep ook wel eens dun, maar dankzij mijn reserveringen, betalingsregelingen met dierenarts, therapeuten en bijklussen is het steeds weer gelukt. Ik hoefde mijn vriend de afgelopen 10 jaar nog nooit te vragen om bij te springen, al zou hij het zeker doen mocht het nodig zijn. Indy gaat hem erg aan het hart. Hij zou het mij nooit vergeven als ik Indy om de knullige reden van "niet meer kunnen berijden" naar de slacht zou doen. En mijn vriend is geen paardengek, hij is er zelfs wat bang voor. Zijn instelling is: alles wat leeft doe je je best voor, hou je tot het bittere eind, je kiest er immers voor, het dier vertrouwt je. We zijn dit jaar voor het eerst in 10 jaar 3 dagen op "vakantie" geweest. Meer zit er financieel niet in. Vinden we het erg? Nee.
Als je niet de middelen hebt om je verantwoordelijkheid te nemen, waarom neem je dan eigenlijk een paard?
Monique