Anja Seijn schreef op dinsdag 9 juni 2009, 20:35:
> Piet schreef op dinsdag 9 juni 2009, 19:50:
>
>> e m kraak schreef op dinsdag 9 juni 2009, 15:17:

>> Dus....als ik het ongevraagd samenvat: "Ja, Anja. Niets van
>> de verworvenheden van Pavlof,Thorndike, Skinner en Co zijn in
>> die eeuwenoude principes verwerkt. Simpelweg omdat ze toen
>> niet bekend waren.
Tuurlijk wisten ze dat toen niet. Maar onwetend voldeden ze wel aan werkende principes. Bijvoorbeeld p+ niet via de ruiter maar via derden wat de instructies van de ruiter in een belonende positie plaatste was méér dan slim van Xenophon.
>> Maar niets lijkt vandaag de dag zó moeilijk
>> om bij een groter publiek bekend te krijgen dan juist die
>> bewezen kennis.
>
> Oké, helder. Waar ligt dat dan aan?
Aan een onvermogen van de wetenden dit binnen een kader van interesse opwekkende sfeer aan niet-wetenden door te geven.
Het lijkt een beetje op wiskundeles op de middelbare school vind ik; hoeveel werkelijk goede wiskundeleraren zijn er die hun vakgebied op boeiende wijze op dat niveau kunnen doorgeven zodat de meute met plezier zijn examentjes haalt? En daar zijn dan nog talloze leermethoden voor ontwikkeld!
De moeilijkheid is denk ik ook dat de drempel om een begin door te zetten hoog is. Het is vrij ingewikkelde stof en je kunt moeilijk in praktijk "iets" goed doen maar de rest verkeerd, want het cumulatief eindresultaat blijft dan nog altijd "verkeerd". Dat is frustrerend, beloont niet.
Wat dus eigenlijk bedacht moet worden is een foolproof "cursus" met veel praktijk en een succesgehalte (beloning) van 30-80%. Dat is zo makkelijk niet. Ik ben er al jaren zoet mee zo tussen de bedrijven door en niet zo heel lang geleden pochte Piet zoiets ook wel even voor elkaar te boksen maar ik moet het nog zien
