van lennep schreef op vrijdag 3 juli 2009, 0:14:
> Lettfeti schreef op donderdag 2 juli 2009, 23:37:
>
>> Julia el Mecky schreef op donderdag 2 juli 2009, 23:10:

> gaan met je paard.
> Succes !
>
> Gr Esther
Het principe van beloning is een hele leuke uitvalsbasis. Ik geef hem zijn beloning door een flink zo of streel op zijn neus. Ik heb reeds geprobeerd om met voerbeloning te werken, maar euh de eerste keer gaat dat prima. De tweede keer heb ik een paard dat enkel nog maar denkt aan het snoepje dat ik bij me heb en dan eigenlijk opdringerig gaat worden wat ook eigenlijk niet de bedoeling is. De concentratie voor de oefeningen is dan ook totaal verloren, precies of er dan alleen snoepjes door zijn hoofd dansen.
Het is momenteel echt niet eenvoudig om mijn paard op een heel andere manier te leren kennen maar wel ontzettend mooi. De klik is gisteren gekomen door gewoon met hem in de piste te rijden die hij volledig kent en waar hij alle geluiden gewoon is. Door de explosie eerder in de week liet hij me nu echt merken van dit is me allemaal teveel. Hij had angst voor de geluiden, mensen die voorbij kwamen, kortom voor alle dingen die hij kent.
De bedoeling is natuurlijk om hem terug vertrouwen te geven maar dit is niet iets dat je van de ene dag op de andere kan realiseren. Hier is tijd voor nodig en geduld, wat ik zeker en vast heb. Maar hoe ga ik er op het moment zelf mee om. Ik wist gisteren echt niet van hoe zeg ik nu tegen hem het is Ok jongen, ik begrijp je.
Wat ik op dat moment heb gedaan is : ik ben met alles gestopt heb hem vrijheid in de piste gegeven zonder halster of iets en ben hem dan gewoon de hele tijd heel zacht gaan aanraken waar hij blijkbaar behoefte aan had want zo kwam hij dan tot ontspanning.
Bestaat er een korte manier om duidelijk te maken van Ok ik weet dat je angstig bent, je mag angst hebben maar weet dat je op mij kan tellen. Hoe maken jullie dit duidelijk aan je paard?