Liesje_Olli schreef op woensdag 19 augustus 2009, 13:02:
> Als 8-jarige kwam ik terecht in onderstaande manege (zie link).
> De stallen waren toen al klein en erbarmelijk (sommige waren
> toen zelfs in 2 gedeeld met een tussenschot) Dus zo geleerd

> ideaal is...
>
> Gelukkig heb ik in de loop der jaren bijgeleerd en... heb ik
> een buitenpaardje dat er helemaal van geniet!
Goh, iets op deze schaal heb ik nog nooit gezien. Ik wist zelfs niet dat het bestond in "echte" manèges.
Nu de "gewone" stallingen op manèges, vind ik soms echt niet beter hoor!
Mijn paard heeft de eerste 2 jaar op stal gestaan (2,5 op 3,5m) heel donker en hij zag enkel de contouren van het paard dat tegenover hem in stond. Zo stonden de meesten (en staan er nu nog, behalve die van mij). Ze werden op maandag uitgemest en op woensdag een grote schijf hooi/stro bij
Ik was op één uitzondering (oudere man met oud paard) na, de enige eigenaar die de moeite deed om zijn paard een keer of 2 per week een uurtje of zo in het
postzegelweitje te zetten aan de overkant (waar ook nog eens de restanten van een stapmolen instonden). Daar keken sommigen al raar van op.
Nu kan je ze daar zelfs niet meer buiten zetten of buiten loslaten. Die paarden weten eigenlijk niet wat zonlicht is, komen niet buiten zonder iemand op hun rug.
En ik denk dat dit geen unicum is.
Daarnaast...
Ik ken ook iemand (geen manège) die een aantal van zijn paarden in stands heeft staan, maar die paarden komen wél elke dag (of nacht met dit weer) buiten. De stands zijn gewoon niet al te hoge schotten en de paarden kunnen dus aan elkaar komen (sommigen eten uit dezelfde bak). Die paarden maken geen ruzie, want ze staan samen in de wei.
En dan vraag ik mij af...
Zijn die paarden in stands dan echt slechter af???
Als ik paard was, zou ik toch vlug mijn keuze gemaakt hebben...
Lena,
ps. voor alle duidelijkheid: geen haar op mijn hoofd dat er ooit nog aan denkt om mijn paarden zo te houden!