Cindy Helms schreef op woensdag 30 september 2009, 13:37:
> van lennep schreef op woensdag 30 september 2009, 10:58:
>
>> Cindy Helms schreef op dinsdag 29 september 2009, 21:08:

> x voorvalt. Waar eindig je anders binnen een paar jaar? Ik denk
> dat je het hen juist makkelijker maakt als je van in het begin
> al duidelijk maakt wat kan en wat niet. Dan voorkom je
> verwarring, discussies en disputen achteraf.
Ik begrijp volkomen wat je bedoelt , en dat verder alle mensen dit nooit van geen enkel paard zullen accepteren.
Ik accepteer het ook alleen maar van Maike.
Eigenlijk is het ook geen paard [dat zei Conrad ooit eens over hem ] , en zou hij s'avonds bij mij in bed moeten kruipen hihi
Ben bang dat er iemand anders is die het daar weer niet mee eens is....
Met een moeilijk leven bedoel ik meer zijn lichamelijke problemen , en de daaruitvolgende [gedeeltelijke] geestelijke problemen.
Door zijn lichaam kan hij zich niet verdedigen , of vluchten , en het zit er gewoon ook niet in bij hem om zijn tanden eens te laten zien. Hij draaft over je heen als je echt in de weg staat , omdat hij niet eens dat bochtje kan maken.
Hij is echt de uitzondering op de regel , en leeft op deze manier al 6 jaar nu .Door al zijn problemen leeft hij met de dag zoon beetje.
Juist omdat hij die uitzonderingspositie heeft en krijgt is hij er nog , en ja , ook daar zijn niet alle mensen het over eens....
Ik lees wel eens wat oude berichten door , zo ook die over Namkje .
Dat is inmiddels toch een zeer net opgevoed paard in de buurt van mensen , waar ik al veel mee kan. Als ik dan lees over alle opvoedkundige problemen die ik als groentje , en zij als 8 maand oud veulen, heb gehad , dan ben ik best wel trots op wat ik bereikt heb , ook al heb ik er dan 5 jaar over gedaan , en andere mensen bereiken het in een maand.
Ik kan het wel . Maar eigenlijk zou je Maike moeten kennen , dan zou je goed begrijpen waarom juist hij dit allemaal wel mag van mij.
Sorry voor mijn lange verhaal en verdediging...
Gr Esther