Anja Seijn schreef :
> Hoe ga je in godesnaam
> een paard beleren met uitsluitend een halsring ... dus ook geen
> halster met longe hé? Halster met longe vind ik niets anders
> dan hoofdstel met teugels. Er is controle op het hoofd, hoe je
> het ook wendt of keert, anders zouden alle
> hoofdstellen/halsters/libra's e.d. morgen nog op de brandstapel
> kunnen.
Eigenlijk is dat zo moeilijk niet. Wat heb je ervoor nodig:
a: Een meewerkend en reeds-licht-in-de-hulpen paard dat z'n grondwerk (al dan niet met een halsring) al kent. Dus stap is stap, ho is ho, linksom is linksom (en niet na 20 seconden moeten trekken), rechts is rechts etcetera. Oftewel; het maken van afspraken.
b: Je moet jezelf bewust zijn van je lichaam en lichaamssignalen en deze goed kunnen toepassen; onafhankelijke zit, sturen met je zit, gecentreerd zijn, consequent zijn en juiste timing hebben.
c: Vertrouwen dat dat paard heus die bocht wel doorgaat of zal stoppen bij die kruising. Oftewel; je moet je paard er door en door voor kennen.
Met Spirit ja, met al die andere jonge paarden; nee.
Waarom ik het met hem wel zou aandurven komt door een combinatie van factoren. Hij is mijn eerste zelf in eigen beheer gefokte veulen en ik ben vanaf dag één elke dag met hem bezig geweest dus ik ken hem door en door. Ik weet waar zijn sterke punten liggen (poepiebraaf en meewerkend, net als zijn moeder), ik ken zijn zwakke punten ook (hij kan ook een steigeraartje zijn als-ie ergens onderuit wil komen). Bovendien vertrouw ik hem heel erg en is hij enorm op mij gericht tijdens het (grond)werken. Qua temperament is hij heel ingetogen, maar het zit er wel in (hij is niet sloom en doet moeiteloos wat ik van hem vraag).
Misschien dat ik wel iets ga doen met een halsring met hem, eens even over denken....

Groet, Pien