Piet schreef op zondag 29 november 2009, 23:04:
> Had gestopt voordat je dacht : nog eé'n keertje...
> paard moet wijs worden uit een aanwijsvinger als cue, een stem
> die voetje zegt als cue en de timing die bewust te traag

> nooit beloond wordt, dus zal dat gedrag afnemen. Het begin van
> jouw serieuze automatische leiderschap. JIJ bepaalt wat er
> gebeurd.
>
Ja dat klopt wel. Ik ben zonder straf of hard te zijn WEL consequent gebleven. Ik heb niet gereageerd op dat alle voeten optillen, niet beloond, niets toegevoegd en niets weggehaald. Wel heel stil blijven staan omdat ik deze reaktie niet verwachtte. Toen heb ik het maar afgesloten "Klaar", resoluut omgedraaid en paard mee naar buiten genomen waar we zijn gaan lange teugelen.
Leiderschap overnemen dat was ooit inderdaad het geval, vorig jaar. Toen wist ik zero nul, als Jeen naar links ging, gingen we naar links. Hij liep vooruit de pensionstal door en het laatste stukje zelfs in draf
Ik heb dat opgelost door hele simpele oefeningen "leiden" à la Hempfling. Doet hij niet meer. Als hij een stapje pikt, dan doet hij er twee terug. Daar let ik op en dat geeft beide partijen rust en duidelijkheid. Was ik vorig jaar altijd op mijn hoede "want hij kon wel eens uit lompigheid bovenop me gaan staan" ben ik dat nu in het geheel niet meer. Ik weet namelijk dat hij dat niet doet, ik eis mijn ruimte op en dat respect heb ik inmiddels.
Of hij mij aan het trainen was ... ik til mijn voet op, jij geeft een wortel ... nee, dat geloof ik niet ... eerlijk gezegd denk ik dat ik misschien net eventjes te lang ben door gegaan ... is ook zo leuk hé als hij lukt ... dat alle voeten om de beurt tillen, was ook geen nerveus of geïrriteerd gedoe ... eerder iets van "kijk eens, kijk eens". Uitdrukking was vrolijk, geïnteresseerd en een beetje teveel enthousiasme ... denk ik, twijfelend
