Peet schreef op dinsdag 22 december 2009, 17:10:
> Christel Provaas schreef op dinsdag 22 december 2009, 16:39:
>
>> Gelukkig ziet hij rillen als een teken dat er wel een deken op

> ik met haar aan de hand grazen. Binnen 10 minuten grazen was
> het rillen over en was ze blijkbaar weer op temperatuur.
>
> Dus zorgen voor voldoende ruwvoer voorkomt imo het koud krijgen.
Bingo!!!! Spijker op het hoofdje. Maar ja, dan verandert het sportpaard in een hooiton met een teddyberen vacht.
Laatst kreeg ik een fotoalbum toegestuurd van een meisje die ik nog van mijn "vroegere" pensionstal kende. Dat paard mocht voor de foto eventjes zijn deken af, je kon het zien aan de vacht. Leuk, paardje in de sneeuw. Je kon aan de foto zien dat hij
krachtvoer krijgt én heel summier ruwvoer (nog kuil ook). Ze is beretrots op haar paard, maar ik vind het een zielig diertje. Ik ken die stal natuurlijk, dus ik kijk er anders naar. Twee voerbeurten 's ochtends een schijtbeetje smerige kuil en 's avonds idem dito ... voor de rest zoeken die dieren het maar uit in hun schijthok (sorry, dat ik zo grof ben, maar kan er zo pislink om worden). Tuurlijk heb ik ook getwijfeld, maar ben wel gaan lezen en niet alleen hier ... wat ik maar niet kan snappen is dat als je de kennis hebt of toegang tot die kennis weet, je dan nog beweert dat jouw paard anders is. Mensen hebben de kennis, maar zoeken net zo lang tot ze iets gevonden hebben waarmee ze hun verkeerde manier van handelen kunnen rechtvaardigen. Héél artikel wordt geschreven en er wordt vaak één klein woordje of zinnetje uitgehaald om toch te kunnen doen wat ze willen doen, maar ergens ... ergens in het achterhoofd weten mensen dat ze verkeerd bezig zijn. Anders zouden ze niet zo hun best doen deze kleine woordjes of zinnetjes te highlighten!