Hallo Jolijn,
Ik reageer even op een paar van je alinea's uit je diverse berichten.
>>Dat wantrouwen deel ik met je hoor, ik zou ook niet naar een handelaar gaan om een paard te vinden, maar ik had eigenlijk ook niet echt nagedacht over hoe dan wel...rondvragen bij bekenden enzo denk ik...
***Wanneer je er aan toe bent, komt het paard vanzelf op je pad. Zie straks ook mijn laatste alinea.
>>Mijn echte probleem ligt meer bij mijn eigen rijkunsten, ik twijfel gewoon of ik wel goed genoeg kan rijden om een paard te beleren, natuurlijk kun je fouten herstellen en ervan leren, maar wat moet ik met de fouten die ik zelf misschien niet merk, misschien belast ik daar dan mijn jonge paard mee...
Het voordeel van een volleerd paard is natuurlijk dat ik daar zelf weer veel van zou kunnen leren.
***Je kunt (prive-)les nemen. Een goede instructeur/trice kan je prima helpen om je paard goed in te rijden en zoveel mogelijk voorkomen om iets bij je paard te verpesten. Je hoeft het niet allemaal alleen te doen!

Het is waar dat je van een volwassen paard veel kunt leren. Mijn paard was 11 jaar toen ik haar kocht en ze heeft me ontzettend veel geleerd! Daarbij is het natuurlijk wel zo dat je bij een volwassen/volleerd paard ook - alsnog - veel kunt verpesten, en bovendien ook nog heel veel kunt leren, dus wat dat betreft maakt het in mijn beleving niet veel uit of je nu een jong of een volwassen paard hebt.
>>Je zegt precies wat ik zelf ook een beetje voel, "als je geen ervaring hebt, dan geen veulen!" maar omdat je toch wel eens hoort dat het ook goed gaat, denk ik er toch aan, ook omdat ik het niet zo zie gebeuren dat ik een volleerd paard vind met een goed verleden en dat ook nog echt bij mij past.
***Je zou bij jezelf na kunnen gaan waarom en of het echt belangrijk voor je is om een paard te hebben met een "goed" verleden. Volgens mij zijn er ook maar weinig paarden met een "goed" verleden. Een paard met geen goed verleden hoeft niet persee een "probleempaard" te zijn. Mijn Jovarna heeft bepaald geen goed verleden, ze heeft veel (te veel) meegemaakt en de nodige trauma's opgelopen, maar ik ken geen paard dat liever, eerlijker en zachtaardiger is dan zij!! En ik ken meer paarden met een verleden die desondanks ontzettend lief en braaf zijn gebleven. Het is maar net hoe je zelf omgaat met je paard en of je bereid bent om je volledig voor hem/haar open te stellen, zodat het paard zich ook durft te openen voor jou. En dit op zich is al zo'n prachtig proces! Bovendien, een paard met een minder goed verleden zou volgens mij bij jou prima op z'n plek zijn. Waarom niet?
>>Maar dat is dan geen reden om zelf ook nog maar eens goedbedoeld een veulen te verpesten.
Bovendien geeft het me wel goede moed te horen dat jij wel de intentie hebt om een paard te verkopen, dan zul je toch niet de enige zijn, toch? misschien is er dan voor mij later ook toch wel een paard te vinden.
***Vertrouw daar maar op! Toen ik mezelf drie jaar geleden voornam dat ik mijn eigen paard wilde, besloot ik dat ik niet op zoek zou gaan (dus geen advertenties, handelaren etc), wel dat ik er voor open stond als ze op mijn pad zou komen. Slechts 4 weken laten kwam Jovarna op mijn pad…! Ik hoefde haar dus ook niet te zoeken, ze had mij al gevonden….!
Groetjes en succes met je overwegingen (en luister daarbij naar wat je hart je ingeeft!

)
Petra
www.jovarna.tk