Voor mijn arabische hengst ben ik ooit door een echte sheik benaderd
hij bleef achteraf staan in zij witte lange gewaad en stuurde zijn tolk
naar me toe om te onderhandelen. Ik heb niet eens over een prijs gepraat
heb gezegd dat hij voor geen geld te koop is en heb de goede man het adres van zijn fokker gegeven. Kasjmir begint nu een beetje op leeftijd te komen en ik zou hem aan de straatstenen niet kwijt raken waarschijnlijk. Is hij mij nu minder waard dan toen, nee

.
Onze laatste aanwinst wou niemand hebben en was gratis en wij zijn superblij met hem, die willen wij ook voor geen goud meer kwijt.
Het verbaast me altijd dat bepaalde mensen bij paarden vragen voor hoeveel zou jij hem/haar wegdoen, desnoods vragen dit ze ook mbt het huis, de auto etc.
Ze vragen echter nooit over mijn hond of mijn man of mijn ouders. Blijkbaar zien deze mensen hun paard als een produkt en niet als een vriend. Jammer, ze weten niet wat ze missen door zo beperkt met hun paard om te gaan.