eddy DRUPPEL schreef op donderdag 15 april 2010, 22:53:
> Cindy Helms schreef op donderdag 15 april 2010, 5:03:
>
>> eddy DRUPPEL schreef op woensdag 14 april 2010, 23:59:

> als men toch maar niet steriliseerde . Luca heeft één niet ingedaald
> balletje . De ernstigste aandoening die hij ooit heeft gehad is een
> tekenbeet . Ze zijn beide dit jaar 8 . En neen ,je hebt totaal iets
> anders gezegd over castreren of niet .
Neen, Eddy ik weet heel goed wat ik zeg omdat ik nooit iets onbezonnen zeg. Zolang mogelijk en liefst had ik het nooit gedaan, voor mezelf. En ik zeg ook tegen mensen wanneer ik de redenen niet ok vind of wanneer ik de leeftijd niet gepast vind.
Ik ben ooit met hem op Amazon geweest, ik heb ooit met hem bij Pien geweest, ik ben met hem veel buiten geweest (naast het paard, naast mij), hij kent de drukke baan als geen ander, IK had geen enkel probleem met dit paard (geen enkel dat ik niet zou aankunnen). Mijn andere paarden (ruinen, die op een gegeven moment (nabije toekomst zelfs) niet meer opkunnen tegen hem, maar zich niet zo maar gewonnen geven) en Benny wel. Zoals ik dan zei dan denk ik niet meer aan mezelf en ook niet meer aan 1 paard, mijn droompaard.
Als iedereen eens wist hoe pijnlijk een stap achteruit doen op dat gebied voor me is, maar hoeveel voldoening me dat terzelfde tijd ook teruggeeft. Als het lukt, zal het mijn paard niet worden. En dat mede omdat Benny zo verliefd op Enno is geworden en hem absoluut een kans wou geven, terwijl ik wist dat dit geen paard voor hem was. Nu heb ik er een tweede goed paard, daar niet van. Maar dat is nog iets anders dan de jonge bruine knaap die al vanaf zijn komst mijn oogappel was en Amaroc's opvolger zou worden. 2/3 waar ik alleen op kan is meer als genoeg, dat hoeven er geen 3/3 te worden. En Amaroc dan? Die komt van zo ver, vertrouwt me nu eindelijk blindelings en heeft me 6jaar lang alles gegeven ... zo'n paard laat ik geen stap terug doen en opnieuw iemand anders leren aanvaarden op zijn rug om mee te kunnen samenwerken. Dat is" MIJN "paard, die heeft rust in zijn hoofd verdiend.
Soit, op de beslissing kom ik niet meer terug, heeft geen enkele zin.