Geertje schreef op vrijdag 16 april 2010, 23:39:
> Dit beestje komt uit het natuurgebied naast ons, is in afwachting van
> verkoop in onze wei geplaatst maar aangezien niemand hem wilde kopen moest
> hij uiteindelijk toch maar naar de slacht. Dat kon ik niet over mijn hart
> verkrijgen dus heb ik hem gekocht.
Ok. Dat is duidelijk. Je hebt 'm dus uit medelijden gekocht.>
> Ik heb hem sinds oktober 2008, dus ongeveer 1.5 jaar. Toen ik hem kocht
> kon ik hem op nog geen 100 meter naderen. Tot eergisteren kon hij voetjes
> geven, netjes volgen, gepoetst worden, knuffelen en sinds 2 weken een
> halstertje aan en aan het touwtje meelopen. Dus met pakweg een uurtje per
> week heb ik hem in 1.5 jaar tijd ontzettend veel geleerd.
Inderdaad. Van getraumatiseerd tot enigzins handelbaar. Weliswaar voor jou, niet voor iemand anders waarschijnlijk?
> Zeer naïef misschien, was 1.5 jaar geleden de planning dat ik na het
> afronden van mijn studie verder zou gaan specialiseren in Maastricht en
> dus weer gewoon bij mijn paardjes in de buurt zou komen wonen. Dus ja, ik
> was me er van bewust dat ik een getraumatiseerd paard kocht en ik was me
> er ook van bewust dat dit een actie van lange adem zou gaan zijn. Dat hij
> gecastreerd moest worden, stond wel al vast vanaf dag 1.
Ja, zeker als hij als drie-jarige NU tussen de merries loopt.....
> Mijn prive leven is echter nogal anders gelopen, je hebt niet altijd in de
> hand wie je tegenkomt he... En tja, ik ben iemand tegen gekomen die zijn
> werkzaamheden niet in Maastricht kan uitvoeren. Dus zit er weinig anders
> op voor mij dan te verhuizen. Het plan is tot gisteren gewoon geweest om
> ze beiden mee te nemen. En ik denk ook nog steeds wel dat dat zonder dit
> voorval gelukt was. Maar ja, ook dit is niet volgens planning gegaan he...
Kan gebeuren he? Dingen gaan nooit zoals je ze misschien gepland had.
Op zich niet zo erg, ware het nu dat je dus een probleem hebt.
Wat misschien een optie is, gezien hij jou wel vertrouwd, is dat jij hem zelf sedeert.
Desnoods beginnen met een pasta, wat later... als hij al rustiger is, overgenomen kan worden door een échte via de DA. En, misschien een vrouwelijke DA? Cindy?
Tis maar een idee hoor.... maar misschien lukt dat wél. Eenmaal gecastreerd kun je hem gewoon bij je houden en er mee verder gaan.