Karen Koomans schreef op maandag 10 mei 2010, 12:19:
> Voordat het Magnesium teveel via de urine word uitgescheiden, zorgt dat
> teveel ervoor dat er niet of nauwelijks meer Calcium wordt opgenomen. Ook
> al zit het volop in het voer.
Bijna goed, het zorgt voor een betere opname van Calcium, maar niet die van Fosfor, waardoor juist die verhouding weer scheef komt

> Dus als er continue een teveel aan Magnesium is (bloedwaarde), dan
> ontstaat een langdurig Calciumgebrek. Andersom werkt het net zo.
>

> Ook de juiste verhouding tussen Magnesium en Calcium is sterk afhankelijk
> van de behoefte van het individuele paard (leeftijd, arbeid, wel of niet
> zogende,...). Heel globaal is die verhouding ergens tussen de 1:2 en de 1:5.
>
5.2.2 MAGNESIUM
Het grootste deel van het in het lichaam aanwezige magnesium (Mg) vindt men, evenals kalk en Fosfor,in het bot. De rest is aanwezig in de zachte weefsels en in het bloed en de lymfe.
Magnesium is een wezenlijk bestanddeel van diverse enzymsystemen in het lichaam. De onderhoudsbehoefte bedraagt ongeveer 13 mg/kg lichaamsgewicht; dit betekent dat een paard met een lichaamsgewicht van 500 kg, per dag minimaal 6.5 gram magnesium moet opnemen. Het magnesium verlaat het lichaam weer via de mest en de urine.
De opname van magnesium vanuit het voer wordt negatief beïnvloed door o.a. citraat (citroenzuur) kalium en stikstof. Ook de verhouding tussen mineralen kan een negatieve invloed hebben op de magnesiumresorptie. Een toename van de hoeveelheid magnesium in het randsoen bevordert de opname van kalk, maar niet de opname van Fosfor.
De aanbevolen hoeveelheden magnesium in het rantsoen voor paarden zijn vermeld in de tabel 7.
Stalrantsoenen zullen praktisch altijd voldoende magnesium bevatten, zeker als magnesiumrijke voedermiddelen, zoals granen, graanafvallen of hooi van vlinderbloemigen deel van deze rantsoenen uitmaken.
Nils en Olly

Hoe meer je leert, hoe meer je beseft, dat je
weinig weet