e m kraak schreef op maandag 11 oktober 2010, 2:23:
> Inderdaad, zowat de gehele hippische idioterie vermag wel een nieuwe bril.
> Het maakt geen drol uit waar je gaat kijken, overal 1 pot nat. Zie
>
Nr:215496 
> literatuur hoe het wel moet zelfs als je geen diehard geitewollensok bent.
> Je hoeft er uiteraard niet op te rekenen dat je bij zo'n club
> ponymartelaars nog welkom bent nadat je ze in een schandblok gezet hebt

>
http://home.wanadoo.nl/pro-dieren/exloo2003/index.htmlEgon, ik denk dat het "handhaving" niet een oplossing is, eens te meer daar er niet duidelijk is wát gehandhaafd moet worden (immers, de definitie van "onnodig geweld" is subjectief).
Ook de organisatie aan de schandpaal nagelen is m.i. niet de juiste weg. Zij organiseren een prachtig evenement. Daar rijden ook mensen die wél kiezen voor het "geweldloos en samen met je pony". Ik heb ook deelnemers gezien die
bitloos reden. En die bij de waterbak wél met hun pony door het water gingen: laten kijken en er rustig instappen of zelfs in volle galop van de afsprong vlogen (die pony's maakten op mij niet de indruk alsof ze dat niet net zo gaaf als hun ruiter vonden). En ook ruiters die er gewoon omheen gingen (zoals bij TREC ook niet ongebruikelijk). Als de organisatie van dit evenement er mee stopt, dan zijn ook al deze ruiters en pony's (al zijn ze ver in de minderheid) een prachtige dag uit kwijt.
Ik heb het eerder ook nooit gezien, omdat ik simpelweg nooit eens een paar uur bij die waterbak ben gaan zitten kijken. Ik heb mij nooit gerealiseerd dat zo velen hun pony zó mishandelden, heb altijd gedacht dat dát een kleine minderheid was. Daarom was ik ook zo verbijsterd.
Ik denk ook dat velen van die kennelijk grote groep niet eens zelf door hebben wat ze eigenlijk doen. Mijn eigen dochter zag pas wat ze haar schatje met een bit aan deed toen ik de sperriem van het hoodstel had gehaald en foto's maakte toen ze reed. Toen ze die zag begon ze te huilen en voelde zich vreselijk schuldig. En mijn zoon was er pas van overtuigd dat sporen vreselijke dingen zijn toen ik hem de wonden op de flank van een pony liet zien.
Volgens mij moet je meer ruiters op zo'n manier zien te overtuigen, wellicht juist in samenwerking met DB of organisatie van zo'n evenement. Aanhaken op het feit dat ze zelf toch ook merken dat wat ze doen geen zin heeft, ondanks al dat geweld.
Bij de ingang van het terrein stonden borden met informatie (startlijsten, plattegrond van het parcours, foto's van de hindernissen). Als je daar een bord neerzet met foto's van het geweld en uitleg dat dát dus niet gedoogd wordt, dan bereik je volgens mij veel meer. Volgens mij is de enige weg tot verbetering dat de ruiters het zelf niet meer willen!