Update...
Vandaag op tijd opgestaan om de regen voor te zijn, en opnieuw geprobeerd. Dadelijk het bitloze hoofdstel aan...
Enne, ik ben nog steeds goedgezind van het resultaat. Eerst een 20 tal minuten oefeningen in stap (grote cirkels, diagonalen, grote achten, zelfs gebroken lijnen). En dat ging heel aardig. Dan toch eens een 10-tal minuten rustige draf geprobeerd (diagonalen en cirkels), en ja, ook daar waren er stukjes bij die oké waren, samen gingen we de richting uit die ik wilde, hoewel het uiteraard geen preciesiewerk is. En (ik weet niet meer wie de tip gaf) de cirkels niet te groot maken gaf een goed resultaat.
Ik had geen seconde het gevoel dat ik de controle kwijt was en dat dat vind ik superbelangrijk. Ik ben de hele tijd rustig en ontspannen kunnen blijven. Ik had ook de indruk dat Frodo het beter snapte en het veel aangenamer vond dan vorige keer.
't Is wel zo dat als de 2 andere paarden zich verplaatsen of wat actiever worden (in een ander deel van de wei, niet in mijn "piste") hij onmiddellijk afgeleid is en dan naar hen wil kijken. Dat zal vorige keer ook wel zo geweest zijn, maar dat had ik toen wrsch niet in de gaten (te gefixeerd hé).
Ook mijn man (voor de verandering eens thuis) keek toe vanop een afstand en had zo iets van "allé, 't gaat toch echt niet slecht", wat is nu eigenlijk het probleem??...
Hij had zelfs het lumineuze

idee om - toen ik begon uit te stappen - het grote (4 op 2 m) knalgele papieren zeil uit de stal te halen en daar wat mee beginnen rondzwaaien. We hadden al wel eerder plastic zakjestraining gedaan.
't Is er mee geëindigd dat hij er netjes (met mij er bonvenop!), zonder verpinken, overstapte en dat het zeil even later over Frodo zijn hoofd hing. En dan die blik in zijn ogen van... "zeg, moet ik daar nu echt van onder de indruk zijn?"
Lena
(Alweer een beetje meer) grandioos
bitloos 