Christel Provaas schreef op zondag 14 november 2010, 21:28:
>
> Half lipizzaner schreef je hè? Daar zit wellicht ook al een deel van je
> antwoord: temperament. Als het niet met je zadel te maken heeft, is het
> gewoon een kwestie van een lange adem hebben en héél extreem je geduld
> bewaren. Terugvragen belonen terugvragen belonen terugvragen belonen. Ooit
> dring je door dat temperamentgordijn heen.
>
Haha...herken dit maar al te goed. Mijn merrie is net hetzelfde, ze heeft wat soortgelijk bloed als jouw paard. In stap is ze kalm, maar eenmaal ze gedraafd of gegallopeerd heeft, dan begint haar bloed te stromen.
Terug naar stap ga ik dan en probeer mij energie zo laag mogelijk te houden (soms ook moeilijk met mijn temperament

) en kies telkens een punt uit waar ik haar laat stoppen. Ze moet even blijven stilstaan, wat dat vind ze echt moeilijk en vervelend eens ze gelopen heeft. Diep uitblazen (zelfs luidop), diep zitten, doet ze dit niet, teugels opnemen, doet ze dit nog niet,
one rein stop en zo blijven staan tot ze gekalmeerd is (dan moet ik er vooral op letten dat ikzelf geloof in het feit dat ze blijft stilstaan en dat ik vooral heel diep vanuit m'n buik adem, schouders goed ontspannen en teugels los. Doe ik dit niet dan lukt het me veel minder.)
Vanuit die lage energie ga ik weer draven, zelf zo rustig mogelijk blijven en dan terug naar stap en de hele zaak herhalen van stilstaan...
Als ze stilstaat, dan even met de benen wrijven over haar buik om te
desensibiliseren, (want van als ik m'n been nog maar eventjes verleg, denkt ze weer: joepie, we mogen weer vertrekken), terwijl je dat doet moet je zelf heel ontspannen zitten. Ze mag niet vertrekken, doet ze dit wel,
one rein stop tot ze weer gekalmeerd is.
Dit werkt wel, maar zo'n paarden houden erg van lopen, 't zal kwestie van oefenen zijn...nie gemakkellijk indeed....
Ik vind clickeren ook super leuk, maar vraag me af of dat voor zo'n paarden wel de ideale aanpak is. Misschien wel, zou wel benieuwd zijn naar het resultaat in zo'n geval....