joop schreef op maandag 6 december 2010, 10:52:
>
> Soms worden de merries na zo'n krachtmeting toch nog goede vrienden. Mijn
> ervaring is ook dat het resultaat nogal verrassend kan zijn.
Ja hier ook hoor. Sunny gaat Enno enkel nog uit de weg als "er onweer" dreigt in Enno's hoofd (eten, Rock, ...) en anders zijn die twee dikke maatjes. Sunny staat ook heel erg graag in de buurt van Amaroc en Enno. Ondanks dat die twee werkelijk "a pain in the ass" zijn om het zo maar te zeggen, wil hij echt wel bij hen horen. Amaroc begint er zich al stillaan bij neer te leggen dat hij tegenwoordig twee schaduwen heeft, die hem amper loslaten

Maar zeker in begin ook altijd voldoende ruimte voorzien.
Een draadje ertussen is altijd goed in het begin, maar de eerste integratie van een individu binnen in een bepaald goedwerkend systeem, verloopt niet altijd van een leien dakje afhankelijk van de karakters uiteraard.