Ik liep er al een tijdje mee in mijn hoofd, maar na mijn slechte ervaring van 2j geleden met Rock en Enno handpaard, was het er toch niet van gekomen om Invierno ooit nog als handpaard mee op wandeling te nemen.
Maar toen waren er mensen met paraplu's in het bos, was Rock nog wel eens vreselijk druk, Enno zette het op een rennen als Rock met die intentie terugdraaide naar hem toe (de stoere had schrik van de plu, Enno had daan weer schrik van de Rock, ...)
Laat ons zeggen: vij onbezonnen aan begonnen en de omstandigheden waren niet optimaal
Dus ging ik altijd aan de hand of aan de lange teugel met Invierno op stap. Is ook heel er leuk en leerrijk voor hem.
Maar soms weet je gewoon wanneer de moment daar is, dus gisteren Invierno (uit de kluiten gewassen tov Amaroc nu op zijn 4j) mee naar Zutendaal.
Hij is cool genoeg om als handpaard mee te gaan, Amaroc is nu betrouwbaar genoeg om als leidpaard te dienen en ik? Nou ik ben ook wel wat veranderd
Na de les bij Jossy, Amaroc opgezadeld, de bandiet uit de paddock (had weer door dat er geen electriciteit op de draad stond) geplukt en weg waren we!
We hebben een dik uur samen lekker gewandeld en km's gedraafd (is hij ook gewend van de lange teugel). Door water, over boomstammen, door de modder, over de baan, over steentjes (hoefjes trainen!) naast de vervelende monsterlijke honden achter de draad, voorbij andere paarden, fietsers en heel veel bomen
Dienen "kleine" vindt het altijd wel zeer uitdagend om de chef een beetje te lopen ambeteren als hij weet dat die toch niets doet omdat ik erbij ben. Al eens een paar keer gebeten in Amaroc zijn hals, in zijn achterwerk

... en dan patat! twee achterbenen geïncasseerd... zijn verdiende loon dus. Toen klonk er alleen maar: "Bravo Rockske" in het bos
Ging super! Superknollen