Hoi Myriam

Ik smijt hier nu eventjes iets tussen...
Vorige week, toen de lente nog in de lucht zat... begon Sela in de paddock het ongelooflijk uit te hangen, bokken, steigeren, 3 capriolen, 20 keer rollen...
Zullen we hen "op 't gemakske" naar de wei brengen zodat ze eens écht goed hun gang kunnen gaan????
Eerst nog eventjes Sela gelongeerd, haha! 'k Wist dat dit niets ging brengen maar we zijn met zijn tweeën
Sela héél braaf en aandachtig.
OK!!!
En we vertrokken, Gerd op Couscous met Sela aan de hand en ik op Indy met Mel.
Tja, er zat wel héél véél energie in onze paardjes, stappen was er niet echt bij
Het werd een heel getrippel, draven mochten ze niet, dat waren we afgesproken.
En toen... kwamen we in het bos en Sela... begon het dan maar eens écht uit te hangen
Steigeren, recht omhoog, bokken, en alle kanten opspringen. Couscous bleef er ook niet kalm onder en begon ook wat rond te hopsen. Indy leek een kangoeroe, ging meer in de hoogte dan vooruit en Mel werd vrolijker en vrolijker en begon ook maar wat te bokken.
Ik vind het heel spijtig dat niemand ons gefilmd heeft
Mel, die normaal onregelmatig loopt op het harde, liet daar nu helemaal niets van zien!
Is zij nu beter of was het gewoon een flinke dosis adrenaline?
We kwamen dan nog een auto met aanhanger tegen, die mens zijn ogen stonden op steeltjes. Hij dacht dat zijn wagen in elkaar geramd ging worden en dook de kant in.
Na een half uur eindelijk op de wei, daar alles heel deftig.
Eerst naar de stal gereden om rustig af te zadelen... bleven ze lief staan om nog alle vier een beloning te krijgen en dan ONTPLOFTEN ze, crosten één keer rond de wei, crosten een tweede keer rond de wei en spurtten dan UIT de wei want die was nog niet dicht!!!
Alle vier in rengalop weg, uit het zicht...
Gerd er op een fiets achter. We wisten dat ze niet écht weg konden.
Gelukkig was de bareel aan het einde van de servitudeweg dicht en zijn ze daar teruggedraaid. Halverwege zijn ze dan wat gaan grazen.
Eerst de weides van de buren afgesloten zodat ze daar niet zouden induiken en dan terug richting onze wei. Gerd met een bamboustok met een plastic zak om hen te "drijven". Ze vertrekken allemaal behalve Sela, die wilde weten of er misschien iets in die zak zat
Ons madammen hebben ervan genoten! Vrolijk dat ze waren! Wat een vreugde...
Terug op onze wei, in de plassen stampen, rollen, helemaal hotteldebottel.
En alhoewel ik héél goed weet dat dit nu alles was wat het niet hoort te zijn, was het toch ook voor ons plezant en is onze comfortzone ook weeral wat groter geworden.
Ik weet niet hoe ik vroeger gereageerd zou hebben?
Nu was het van, ik kijk niet te veel achterom naar het geflip van Sela, ik hou me nu gewoon bezig met mijn twee paardjes en hoe zot die ook zijn, eigenlijk zijn ze toch braaf, ze blijven toch bij mij.
En zo was het ook. We zaten gewoon in een bel met héél veel energie. Ik kon Indy nog steeds met één hand rijden en Mel kwam regelmatig met haar hoofd in mijn schoot voor de gezelligheid.
Morgen trek ik er terug op uit met Indy en Mel, ZONDER Gerd en zijn twee lievekes weliswaar
DOEN Myriam!
Marianne