Arabesk schreef op dinsdag 19 april 2011, 17:47:
> Misschien kun je een bijrijdpaard vinden van een PN-er in de buurt?
ja maar dan moeten we nog wel les kunnen nemen hé? Ik kan me voorstellen dat niet iedereen daar zo happig op is...
> Anders wordt het toch eens per maand een lang weekend naar Pien.
Ja, alleen moet ik dan tussentijds toch dringend wat aan mijn lichamelijke conditie doen... Spierpijn, auw auw...
Vreselijk he die manege paarden. Hier zijn een aantal maneges waar ze met droge ogen
> hun manegepaarden in stands zetten!
ja... Waar ik heel vroeger reed ging het er ook zo aan toe... Maar als kind stelde ik mij daar toen nog niet zoveel vragen bij. Gelukkig heb ikzelf al heel wat bijgeleerd...
Deze paarden waren geen manegepaarden die niks doen als rondjes rijden, ze staan allemaal buiten en gaan alleen op wandeling mee. Maar toch, het ging er toch wel wat grof aan toe met momenten. "snok maar eens goed, stamp maar eens goed, dan leert hij het wel"
Toen we dat hoorden moesten we toch wel ff slikken, zelfs die niks van paardrijden kenden vonden dit niet bepaald aangenaam en dat dit niet kon.
er was een haflinger bij die op 2jr al was ingereden. Daar heb ik dan wel iets van gezegd maar ze vonden die beesten best sterk genoeg en de ruiters waren lichtgewichten...