Ans Jondral schreef op donderdag 21 april 2011, 12:59:
>
> Wat een interessante vragen.
> Ik ben ook wel benieuwd naar de antwoorden.

> tegen elkaar. En hij bleef altijd braaf tov mijn merrie. Maar je moest hem
> zeker niet achter haar aan laten lopen. Dat was echt problemen zoeken.
> Waarschijnlijk ook omdat hij een dekhengst was, maar hij zou zo op haar
> gesprongen zijn.
Ha dames, het is aan de ieder jaar weer terugkerende blijkbaar constante in onderwerp van discussie te zien duidelijk weer voorjaar he?
Alle hengstenvraagjes samengevat is het antwoord helemaal zo moeilijk niet maar misschien moet je wel mannelijk zijn om dat te weten: wij mannetjesdieren lopen gewoon achter onze pik aan en dekken alles wat enigzins dekbaar is zovaak mogelijk. Leuk he? Da's biologie.
Nu zit daar een beperking aan, een fysieke terugkoppeling zeg maar: we kúnnen niet onbeperkt (vrouwen juist weer wel

). Kortom, en ik vertel het nu alleen weer eens op een andere manier maar niets nieuws... zorg dat je hengst lekker klaargekomen is, dan heb je er tot die terugkoppeling is uitgewerkt (dus tot er aandrang en frustratie ontstaat) geen kind an!
Om de ook ieder jaar weer onontkoombare afgeleide discussie voor te zijn:
Maar de ongewenste veulens dan?
Mijn hengst heeft een vaste merrie waar hij gek mee is en die niet drachtig wordt. Ze is niet mooi en kan niets buiten goed neuken om waar ze altijd wel voor in is, maar alleen al om die reden, de verzorging van mijn hengst dus, ben ik heel blij met haar.
Frans en Ilona hebben de meest voor de hand liggende universele oplossing laten uitvoeren: vasectomie oftewel het onderbreken van de vas deferens bij hun hengsten oftewel sterilisatie wat geen castratie is. Dat is denk ik voor de meesten de geëigende weg.
Een ander voordeel van sterilisatie is dat wanneer je onderweg een geile willige merrie tegen komt voor een 1 time stand dat ook geen bezwaar oplevert (buiten de vooroordelen van maffe mensen om).
Echter de ervaring leert dat hengsten net als mensenmannen gefixeerd kunnen worden en via die fixatie tevreden zijn met hun vaste, vertrouwde merrie, wat de spanningsboog naar tijdelijk onvervulde aandrang aanmerkelijk vergroot. Dat komt omdat paarden net als mensen ook familiedieren zijn, dat is iets anders dan kuddedieren (de families vormen evt. een kudde en uiteindelijk een populatie...).