Spirithorses schreef op dinsdag 31 mei 2011, 23:16:
> Martina schreef op maandag 30 mei 2011, 16:41:
>
>> Ik heb een vraagje voor de mensen die regelmatig paarden introduceren in
>> hun kudde: hoe doen jullie dat bij voorkeur? Eerst standaard achter een
>> draadje introduceren of zet je het nieuwe paard meteen helemaal bij de
>> groep?
>
> Altijd een draadje, je ziet heel snel hoe zo'n paard reageert maar ook hoe
> de rest op hem reageert.
> Na een antal dagen kun je het draadje wel weghalen, maar ook dat ligt een
> de reacties. Paard moet stressvrij kunnen eten, drinken en rusten.
Ja, ik ga draadje gebruiken, heb ondertussen al bedacht waar en zo

Ben ook erg benieuwd hoe hij op de schapen en herten gaat reageren. De 3 hebben er uren naar "tv staan kijken"
>
> Wij hebben net een nieuwe Paintmerrie gekocht, ze is hier nu anderhalve
> week en loopt inmiddels overdag in de groep met 12 andere paarden. 's
> Nachts als we deze groep opsplitsen in de paddock kan ze er maar niet bij,
> Puck en Spirit blíjven onaardig tegen haar (opjagen). Dus in de weide geen
> probleem maar in de kleinere paddock lukt het nog niet. Nu staat ze met
> haar inmiddels beste vriendin Blue (toevallig ook nog familie van haar wat
> wij niet wisten) naast de groep en dat gaat wel goed.
De hoeveelheid ruimte maakt echt een hoop verschil inderdaad. En of er hooi gevoerd moet worden. Ik had ze vannacht niet op het gras en bracht vanochtend vers hooi (ruimte zat) en ja, dan is het weer ff een dominatiespelletje tussen
nr 1 en 2... maar dat duurt nooit lang.
Nr 1 is niet zo'n absolute dictator (en zijn maatje (
nr 3), waar hij een groot deel van z'n "zelf"vertrouwen vandaan haalt bleef lekker liggen pitten hahaha). Ik ben blij dat het nieuwe paardje in het gras-seizoen komt. De vorige keer was het in januari hooi geven op een te klein terrein pfff. Eigenlijk is het gedrag van
nr 1 wel fijn. Hij houdt niet van die drukte bij eten geven of op de weide gaan. Zodra een paard stennis gaat maken grijpt hij in "kalm aan, en rap een beetje"

. Voor mij is het ook lekker rustig, nr. 1 maakt voor mij de ruimte en voel me veilig.
>
> Soms kun je het je van te voren zo leuk bedenken zoals wij: We vonden onze
> nieuwe Sunny qua ras, temperament, voedingsbehoefte en energie een typisch
> 'Spiritgroep-paard'. Mooi niet dus, ze zoekt de Dravergroep op. Dus dat
> wordt haar nieuwe groepje, ondanks superbiatch Amber die haar volledig met
> rust lijkt te laten. Soms snap je niet wat die beesten beweegt....
Ik had hier ook al es gelezen dat een nieuw paard, hups, alle verhoudingen om kan gooien. Ik probeer hier ook van alles van te voren te anticiperen maar je weet maar nooit inderdaad.
>
>> Hoe doen jullie dat meestal? Er is nu dus ruimte zat, ze hoeven niet met
>> z'n allen op een relatief klein stukje meteen. Ik vermoed dat hij 3e in

> een doetje, een watje, een schwoelie. Dames Blue en Sunny die in de andere
> groep (nog) niks te zeggen hebben domineren over het hooi, de inloopstal,
> eigenlijk over alles. Ze staan sinds vanavond met hun drieën samen.
> Leukleukleuk, dachten wij, allemaal Quarters samen....
Onze stoere reus is hier ook het grootste doetje

>
>> Zit hier behoorlijk te zweten van mega stress zonet. Ik was wezen rijden
>> maar ben eraf gekukeld (stom, paard schrok van koe, draaide om, gleed
>> beetje weg en ik keek net ook om, had dus een ander momentum, en hups, ik
>> gleed eraf, bijna is slow motion).
>
> Pff, geluk gehad, was dat bijna een zoektocht naar Martina geworden.
> Hoop dat je je niet bezeerd hebt.
Nee, ik ben zowat van een stilstaand paard gekukeld

Ging gewoon erg suf. Ik keek net naar rechts beneden-achter omdat ik door de zon en schaduwen ook ff niet zag wat daar zat en precies op dat moment maakte het paard een 180 graden draai de andere kant op. En plop, daar lag ik in het mos. Paard schrok zich daarvan dood en ging er keihard vandoor. Gelukkig wist ik zelf wel waar ik was en deed m'n gsm het!!!!
Ik denk dat ik maar een gps tracker of zo'n ding koop dat je een sms stuurt en je dan aangeeft waar ie is...
Of ff met het paard oefenen dat hij niet zo van mij schrikt... Achteraf schoot me te binnen dat ik dat bij hem nog niet geoefend had (en in de paddock reageerde hij daarna inderdaad sterk op bv. gehuppel van me naast 'm). De andere 2 zijn zo volledig aan rare bewegingen van mij om ze heen gewend dat die meteen naar met toe komen na zoiets geks "wat doe jij dan". Daar heb ik jaren geleden al omheen gehuppeld en tegenaan gebeukt om ze aan alles te laten wennen. Maar dit paard is er pas en alles ging zo makkelijk met hem dat ik soms vergeet dat hij er pas is... (en al het gedoe met verhuizen, verbouwen...). Wat was ik blij met dat verlossende telefoontje van de buurman...