Isapaardje schreef op zondag, 27 februari 2005, 14:54:
> Ivanhoe schreef op zondag, 27 februari 2005, 12:08:
>> Ook is het zo dat mijn paard ontzettend geniet van de lange
>> ritten in het bos, die ik met hem maak. Toen hij een hoefzweer

>
> "Sinds 2003 rij ik met
> hoefschoenen en hou ik de
> hoeven zelf bij"
Even een vraagje, over een uitloop.
Beton of een hard oppervlak wat toch een indruk van een hoef achterkan laten, zoals fijn gebroken puin, wat is beter?
Bij beton blijven de steunsels doorgroeien, bij gebroken puin zullen de steunsels meer wegslijten omdat de hoef iets weg kan zakken evenals de hoefrand die waarschijnlijk wat ronder zal slijten.
Wat is dan het voordeel van, zoals ik meestal lees dat gebruikt wordt, beton?
Ik geloof niet dat het allemaal zo thuishoort hier, maar ik kan het niet helpen dat ik bij het lezen van het gevecht wat Esther moet leveren om voor haar paard het beste te bereiken wat mogelijk is zonder dat haar eigen leven onmogelijk wordt, moet terug denken aan mijn jeugd.
Hardstikke off topic, maar toch.......
50 (au) jaar geleden waren er afdelingen van de dierenbescherming die voorlichting in de klas kwamen geven over het mistroostige leven van een kettinghond. Met hokken van een halve ton en een ketting van 5 meter. Voer kregen ze best wel, er lag ook nog wel een dot stro in het hok om op te liggen..........maar het leven van zo'n dier moest toch wel afschuwelijk zijn. Nu denk ik, ja....., zal best, het beest heeft een roedel nodig, moet vrij kunnen bewegen enz. enz.
Kijk nu eens naar de cellen van 3 meter waar een paard in moet van 2 meter, tralies tot boven in, voer heeft ie wel, een dot stro om in te liggen ook, maar verder? Wie was het beste af ? Hond had frisse lucht, kon de wereld uitkijken zich bemoeien met zaken die hem niet zinden.
Ik weet het niet of we opgeschoten zijn de laatste 50 jaar.......hoewel er weinig kettinghonden meer zijn.
Piet