Hier viel het qua reactie op het vuurwerk ook erg mee. Er was wel veel meer vuurwerk dan waar we in Belgiƫ woonden vorig jaar. Ze bleven in 1e instantie bovenaan bij de schuilstallen waar geen modder is van hun hooi eten. Maar toen de overburen met hun pijlen begonnen die door de keiharde wind tot recht boven ons en vrij laag kwamen moesten ze er toch vandoor, omlaag naar de blubber waar ook de gedraineerde maar nu volledig verzadigde rijbak is. Daar hebben ze de hele tijd rustig staan kijken en ff wat liggen rollen.
Het viel me op dat hier voor 99% siervuurwerk werd afgestoken. En niet dat geknal alleen. Onder elke normale omstandigheid zou ik met een hooivork m'n buurman in z'n.... maar nu moesten we met een kreupel paard tolereren dat hij z'n pijlen over ons af zat te schieten

. Maar goed, deze ellende is weer overleefd.
Allen dat paard dat de hele week met een dik been/voet heeft gestaan was vlak na het sprintje erg kreupel. Hij verrekte weer van de pijn. Door het rennen was wel de laatste dikte onder de kogel verdwenen (gelukkig zat de wond van de einschuss een dag ervoor al droog dicht, hij liep er rustig op) maar hij kon er niet meer op staan na de feestelijkheden. Het is me niet helemaal duidelijk waarom hij eigenlijk nog zo erge pijn heeft. De ontsteking is voorbij, die kwam donderdag al helemaal tot rust... zou er nog een hoefzweer of zo in broeien... Iemand een idee/ervaring?
En nog het aller beste, gezonde, lekkere, mooie, enz enz voor iedereen en zijn/haar paarden
