e m kraak schreef op maandag 2 januari 2012, 17:28:
> Wat mijn in gedachten nu bezig houdt is waarom zo ontzettend veel dieren
> zomaar helemaal vanuit zichzelf panisch bang zijn, maar mijn ponies en
> geit geen van allen. Ik heb ook nooit een hond gehad die bang was. Maar
> dat kan wel stom toeval zijn want ook allerlei wilde dieren waar niemand
> zich mee bezig houdt hebben hun feest van het jaar - NOT!
Ik heb tot nog toe 1 hond gehad die behoorlijk bang was van vuurwerk en 1 die ik om 12 uur gewoon mee naar buiten kon nemen, die was tevree als ze bij me mocht zijn.
De Bernard die ik nu heb, wordt er niet eens wakker van, terwijl de poes tegen de muur op vliegt. Dat gaat iets beter als ik alle ramen blindeer en ze alleen het geknal kan horen, dan gaat ze onder de tafel bang zitten wezen.
De paarden werden duidelijk rustiger toen ik bij ze ging staan.
En er kwamen diverse vogels in paniek uit het bosje bij ons tegenover ons huis vliegen. Ik hoop dan altijd maar dat die weer een veilig plekje vinden.
En ook van vroeger bij mijn ouders thuis, herinner ik me verschillende reacties van honden. We hebben er één gehad die de rotjes probeerde op te vangen, terwijl een ander in volkomen paniek probeerde een gat onder de boekenkast in de woonkamer te graven.
Zelfde mensen, verschillende dieren en dus toch verschillende reacties.
Nu hebben en hadden we wel altijd "tweedehands" honden, meestal uit het asiel, dus je kent het verleden niet.
Els.
Tell me and I forget. Teach me and I remember.
Involve me and I learn.
(Benjamin Franklin)