Dank je wel. Wat meer informatie over mezelf is misschien wel op zijn plaats.
Vroeger (in het verre verre verleden

bracht ik elke vrije minuut door bij de paarden die op maneges stonden, een eigen paard zat er niet in maar omdat ik veel hielp mocht ik wel als ´loon´ paardrijden en de paarden naar de wei (paar km verderop) brengen. Ook mocht ik op ponyweken. Zodoende heb ik veel gereden, in die tijd was paardrijden erop gaan zitten en luisteren naar wat degene in het midden van de bak je vertelde.
Later ben ik nog regelmatig wezen rijden, strandritten en af en toe op een paard van een kennis. Vorig jaar was ik op vakantie in de Dominicaanse republiek en daar kwam het virus 100% terug bij een paar paardrijtochten.
Ik weet dat 2 jaar niet echt de makkelijkste leeftijd is van een paard maar aan de andere kant heb ik dan wel het ergste achter de rug

Ze is mijn eerste maar ik heb het geluk dat ik een vriendin heb met een paard (niet haar eerste) die ik desnoods s nachts kan bellen.
Ik werk in de horeca dus ben over het algemeen overdag vrij om te doen wat ik wil en over een jaar of 2 kan mijn dochter juist in het weekend (voor mij het drukste) het meeste doen. Tot die tijd doen we het samen of ik alleen, ze is met haar 17 nog niet zeker genoeg om het zelfstandig te doen.
Meer vragen? Stel ze maar, zal proberen antwoord te geven.