Gisteren opnieuw het zeil neergelegd, met de pionnen erop. Torop erbij gevraagd (ja, meteen er naartoe, hij had het toch al gespot). Wat rust gegeven bij het zeil. Toen pion laten aanraken. Brokje.
En toen ging hij zelf al naar het zeil toe, raakte het aan, en draaide volledig uit zichzelf het riedeltje af van paar keer aanraken, schoppen (heeeeeel enthousiast schoppen mag ik wel zeggen, het zeil verfrommelde helemaal op een hoop!). Dus op een gegeven moment moest ik wel het commando geven, “blijf staan”, want hij maakte er een rotzooitje van. Ok, Torop blijft staan (OP het zeil dus jawel!). Ik heb hem nog een keertje teruggestuurt, en toen met een rustig gebaar over het zeil heen gevraagd en het was in 1 keer klaar, hij stapte er zonder aarzelen overheen en wond zich er niet eens meer over op.
Dat clickeren geeft hem blijkbaar een “tool” om het gevoel te hebben controle over een situatie te hebben. Blijkbaar heeft hij daar op zo´n moment ook echt iets aan en lost het voor hem iets op, want waarom zou hij anders ongevraagd beginnen met het zeil aan te raken en erop te gaan stampen, terwijl hij op dat moment ook volledig vrij kan kiezen om b.v. gewoon stil te blijven staan en te wachten tot ik dat vraag, of b.v. achteruit te gaan. Ik had namelijk nog niets gevraagd op dat moment, we stonden alleen nog maar te staan ...
Ik vind het heel wonderlijk eigenlijk en vraag me nog steeds af, wat gebeurt er nu precies in dat paardenhoofd. WIL hij ook echt z´n angst overwinnen? Je zou zeggen van wel. Heeft hij er behoefte aan om het gevoel te hebben dat hij de situatie beheerst? Blijkbaar wel.
Onderweg naar het bos kwamen we een hele grote stalen container tegen. En uit nieuwsgierigheid vroeg ik Torop (die al weer meteen op “staken” stond), raak het maar aan dan, kijken of het dan nog zo eng is (eerder raakte ik het dan alleen zelf aan, maar vroeg het hem niet). Na een tijdje aarzelen deed hij dat. En bij´t horen van het fluitje concludeerde hij blijkbaar dat dit ook zo´n aanraakding was, wat eigenlijk dus niet eng was. En stond bedachtzaam een tijdlang met z´n neus die container af te snuffen en aan te raken (en ik maar fluiten vanuit ´t zadel).
Grappig werkt dit. Je hebt er in dit soort angst-gevallen best heel veel aan.
Ik ga maar eens tractors laten aanraken en zo

. Er zit een loonbedrijf bij ons in de buurt.