Isabel van der Made schreef op woensdag, 12 mei 2004, 23:17:
> e m kraak schreef op woensdag, 12 mei 2004, 23:08:
>
>> 1000-en ponies worden dagelijks verhuisd zonder dat ook maar

> overtuigd (eigen mening).
> Het duurt vaak zo'n 6 maanden voordat ze zich thuis voelen.
> Voordat er rust in het lijf is. En dat met liefdevolle
> verzorging.
Ik tiep toch ook letterlijk dat die impact er nmm wel is, maar geen hond zich daar wat van aan trekt? Maar voor zover ik weet gaan ze er in de regel niet dood aan, emigraties uitgezonderd.
Ik heb (at the moment!) ook nog eens 5 andere ponies dan Els rondlopen maar daar hoor ik toch ook niemand over?
Esther weet op zijn minst hoe gek ik met Draupnir ben....
> In mijn ervaring (ik leer het wel) sluiten paarden hun geest af
> als ze ongelukkig zijn, dus niet als honden, die vaak agressief
> worden, maar geestesdood, geen persoonlijkheid meer, wat ik
> hartbrekend vind.
Tsja, misschien zie ik dan wel zo ontzettend veel daarvan dat het me niet eens meer opvalt.
Maar toch weet ik het niet, en wel hierom: ik heb ook nog de beschikking op wat wei niet direct aan huis. Daar heb ik in de loop der jaren 10-tallen verschillende ponies solitair of met z'n 2-en, op z'n hoogst met z'n 3-en heengebracht en nooit de indruk gehad dat ze daar ongelukkig waren (is toch ook een verhuizinkje). Maar ik ben het onmiddelijk met je eens als je stelt dat er verhuizingen van klein tot heel groot zijn, en uiteraard met bijbehorende invloed.
> Ik zal mijn paardje moeten verhuizen binnenkort, maar ik zie er
> zo tegen op, ze is nu gelukkig, ze kent haar vriendjes (1 van
> hen zal wel meeverhuizen), maar haar balance zal ver te zoeken
> zijn, ben ik bang, poor dear heart.
> (Ze is een basket case, maakt het niet gemakkelijker).
Kun je me ook vertellen wat een basket case is?
Egon.