josien schreef op donderdag, 27 mei 2004, 16:57:
> Er is heel moeilijk een foto te vinden van iemand die de stang
> goed gebruikt. Als je deze link aanklikt krijg je dus enkele
> stangen. Zowel postugese als spaanse rijkunst is op stang. In
> prenciepe werken ze het zelfde.
>
http://www.animoruitersport.nl/divbits.htmIk vind ze onderling nogal verschillen, varierend van klassieke stangdingen met verschillende tongvrijheden tot IJslands-achtige apparaten... de tierelantijntjes even buiten beschouwing.
Welke gebruik jij (en waarom)?
>> "motivatie" zal die "stoppende" pijnprikkel de vluchtprikkel
>> moeten overtreffen. Dat is onzinnig!
>
> Inderdaad, als men hier verkeerd mee omgaat is het voor korte
> duur.
Weet je, ik krijg zo het gevoel dat we het over verschillende zaken hebben.
Jij hebt het over dat je wel eerder anticipeert dan je paard op mogelijk "gevaar" en zo je paard rijkunstig onder contrôle houdt, liefst iedere stap

. Maar als ik nu eens achter jullie aan kom op een steigerende, knallende crossmotor, uitgedost als Jack-in-the-Green, masker op met starende visseogen en megadraculatanden (supranormale prikkel) en een walmende leeuwengeur verzameld in de dierentuin?

Ik doel op de situatie dat je paard echt schrikt en er vandoor gaat waarbij het niet uitmaakt of je dat eerder in de gaten hebt gehad als je paard en geprobeerd rijkunstig erop te anticiperen; je paard heeft zijn geest afgesloten voor "STOP" en wil "WEG"! Dán helpt geen enkele "normale" rijkunstige REM met als gevolg: paard denkt "bekijk 't maar" en op hol.
Ik zie werkelijk niet hoe je daar met je subtiele stanggebruik iets aan doet, omdat het helemaal niet om het commando "STOP" gaat (dat vertikt ie dus) maar om psychologisch door te breken en de paardegeest van de fixatie op vluchten af te brengen door die ergens anders op te richten.
Ik doe het je niet aan hoor - maar maakt dit iets duidelijk?
>> Ik heb er voor mijn ijsco's ondertussen al een "trigger" voor
>> bedacht want ik heb ook weer geen zin t.b.v. noodstop persé een
>> teugel te moeten meenemen: "snoepje" - dat past in ons
>> taalgebruik maar gebruiken we rijdend nog niet, en als DAT ze
>> niet doet hoofd omdraaien weet ik het niet meer

>
> Ja dat zat ik me ook te bedenken. Ik weet enkel niet of dit
> altijd zou werken. Probeer het uit zou ik zeggen.
Ja, moet 1 en ander nog es op mijn gemak doordenken op alle eventualiteiten. Ik doe geen dingen "zomaar" op goed geluk meer... Maar het zit er steeds meer in dat ik dit ga proberen; ik zie er nog steeds geen mogelijke fuckup in... vooral niet als het echt op een reflex wil werken (en teugel dus ook overbodige rommel is).
Het aardige van "snoepje" lijkt me niet alleen de link naar wat ze al kennen uit andere situaties, maar dat het meteen een relatie maakt naar "lekker" en "rust" DUS geen gevaar.
Wat dan als je de actie terugkoppelt (is er mogelijkheid dat je zo "vluchten" beloont bijvoorbeeld)? ... ik zie er nog geen narigheid in, omdat er een fase tussen zit ("gewoon" stoppen).
Ik denk hier maar wat hardop - wie wel narigheid ziet gelieve te reageren...
> Wil je is het gevoel hebben op een wild paard te zitten die toch
> geheel onder controle van mij is. Je bent van harte uitgenodigd.
> Wild bedoel ik heftig.
Ik heb totaal geen verlangen op andermans paarden te zitten, tenzij je me er vorstelijk voor betaalt. Ik ben liever waarnemer en leer... maar mochten we elkaar eens tegenkomen dat wil ik jullie met alle plezier bewonderen :)
Groeten, Egon.