Nils Vellinga schreef op zondag 8 april 2007, 14:33:
> marjolijn schreef op zondag 8 april 2007, 14:04:
>
>> Los van dit alles weet ik hoe vreselijk het is als een van die

> En we leefden nog lang en gelukkig

>
>
> Nils en Olly
Nou, dat zie ik toch iets anders hoor. Toen mijn oude kat (19) twee jaar geleden een paar dagen weg was, ben ik echt niet lijdzaam gaan zitten afwachten of hij nog thuis zou komen hoor. Ik ben hem gaan zoeken. Die bejaarde heer is al bij me sinds hij zijn moeder mocht verlaten, dus ik ga er vanuit dat hij bij me wil zijn. En als zo'n oude kat dan opeens een paar dagen weg is (wat niet normaal is) dan ga ik hem zoeken. Ook als ie dood is (natuurlijk overleden of aangereden) dan wil ik dat weten en wil ik hem in de tuin begraven. Gelukkig leefde hij nog, hij zat een paar tuinen verder onder een struik en kon waarschijnlijk niet meer de weg terug vinden (we woonden er toen nog niet zo lang en alle tuinen in deze buurt zijn ommuurd). Dus toen ik hem vond, waren we allebei dolblij en sindsdien blijft hij wat dichter in de buurt. Maar mocht ie weer kwijtraken, dan ga ik hem weer zoeken.