Nick Altena schreef op zondag, 11 juli 2004, 21:25:
> met daarnaast nog het touwtje alleen om de hals....ook daar kun
> je mee rijden en sturen.....zij het dat je dan niet de one rein
> stop kunt maken zoals op deze site beschreven en aan geleerd...
*****************
Mmmmmm ..... is dat wel zo? Je kunt dan niet de key gebruiken van dat drie keer het touw pompen, maar dan neem je toch een andere key? Als je dat 100% beheerst, kan het ook zonder hoofdstel. Doet zelfs mijn paard, hoewel hij de ORS niet echt als reflex - d.w.z. volautomatisch - geleerd heeft (wil ik liever niet). Maar de key snapt hij dus wel, en buigt dan zijn hoofd terug zonder dt hij een hoofdstel om heeft. Dus met een beetje fantasie zou je zeggen dat je dat zou kunnen uitbouwen naar een volautomatische stop op DIE (teugelloze) key. Niet dat ik dat ga doen, ik heb niet zoveel aan die stop, al eerder over gehad.
> Ook ik heb de door peter gegeven link bekeken maar wil nog geen
> oordeel vellen voor ik hem goed gezien en evt. getest heb...
> Misschien weet je ook een nederlandse site/verkooppunt ?
****************
Je bedoelt denk ik mij niet hier, toch? Ik heb mijn leren halstertje van Ebay.com gehaald. Heel fijn licht en zacht dingetje.
> Een reden dat ik nog steeds gewoon een stalhalster gebruik ,
> maar die vanwege het eigen gewicht wil vervangen, en mijn paard
> hoofdzakelijk op STEM en daarnaast op beenhulp rijd...eigenlijk
> kan het dus ook zonder 'iets' ......
***************
Ja inderdaad, het maakt toch niet zoveel uit wat je d'r omhangt of aanhangt. Met zo'n indian bridle (touwtje door de mond) kan het ook. Als je er toch niet aan trekt of sjort maakt het geen flaus aus.
> Omdat natuurlijk niet iedere ruiter en paard dat gewend
> /aangeleerd is snap ik ook wel dat de meeste mensen hier iets
> anders voor kiezen.
> Het lijkt me leuk om eens met z'n allen te gaan denken over het
> 'stuur' van een paard en dan wel op de meest diervriendelijke
> manier...wie weet komen we zo nog eens ergens op...
*************
Ja leuk
> Nu staat ze bij een boer in de wei, ik rij zelf wegens
> tijdgebrek helaas maar een maal per week....en dan rij ik vaak
> nog niet eens maar speel ik met haar in een uitgezette cirkel of

> hele bak gebruiken.
> Op deze manier van longeren zie ik geen enkel probleem voor de
> gewrichten van een paard zowel jong als oud zou dit nmm. geen
> kwaad kunnen.
*********
Nee, zoals jij het omschrijft lijkt me dat erg versoepelend ! En heel goed dus juist. Maar als je't over longeren hebt, dan heb je't toch meestal over ......
> Longeren op een kleine cirkel is in mijn ogen een zeer
> eenzijdige belasting die je maar zeer kort moet doen.
************
Dit dus. En DAT lijkt me dan dus juist niet goed. Maar daar zijn we't dus al over eens.
> Beter lijkt het me dan nog om een vierkante/rechthoekige bak in
> de wei uit te zetten zodat het paard zichzelf ook weer recht kan
> richten en het paard steeds in de andere richting laten lopen,
> veel afwisselen dus......
************
zeker. Zou ik ook vinden ja.
> Overigens, voor degene die denken dat het paard nu dan wel erg
> achteruit is gegaan door de verhouding van lopen/rijden...
> Voor een paar weken terug heeft de stalhoudster cq vorige
> eigenares en instructrise er op gereden....
> Ze was blij verrast dat het paard zo soepeltjes was en ook weer
> zo recht gereden? was, ook zij had dit niet verwacht....
*************
Het beste wat je een paard kan bieden voor z'n spieren is ontspanning en vertrouwen. Ontspannen spieren raken niet snel geblesseerd en een vertrouwensvol paard zet niet snel een ondoordachte stap waardoor hij zich blesseert. Ik herinner me nog heel goed hoe ik vroeger mijn eigen paard aan de teugel liep te rijden. Dat was hard werken, rooide kop van inspanning. NOOIT toegeven he, dat beest, NOOIT nooit en nooit, altijd weer dat hoofd omhoog proberen te werken.
Toen ben ik een tijd alleen maar grondwerk gaan doen. Leerde toen pas eigenlijk ook mijn eigen paard pas goed kennen. En wat schetst mijn verbazing ... hetzelfde paard dat eerder zo ontzettend moeilijk en stijf aan de teugel liep, gaf zich al de eerste keer dat ik weer eens ging rijden nu veel beter (terwijl hij dus een paar maanden niet onder het zadel was geweest), liep veel beter en soepeler en leek het zelfs prettig te vinden om aan de teugel te lopen. Het is vaak niet een kwestie van stijve spieren, onwil of gebrek, het is vaak gewoon een kwestie van niet durven toegeven omdat het vertrouwen er niet is. Want bij mijn paard kon het echt geen training zijn, ja of het moet "knuffeltraining" zijn geweest, hahaha.