eddy DRUPPEL schreef :
> Er is zo'n org. in Belgie ten voordele van paarden (naam is
> niet van belang) maar ik ben daar eens een bezoekje gaan
> brengen , de armoede liep van de muren af , de mensen hadden
> nauwelijks een inkomen en lieten de paarden maar toestromen
> zonder een kans ze ooit geplaatst te krijgen !!Maw met een
> gouden hart ALLEEN kom je der inderdaad niet . Artikel in krant
> verleden week ! Vrouw laat 106 zwerfkatjes!!!, die ze had
> opgevangen door de jaren, ophalen door dierenbescherming !!
> Indien ik elk paard,honden ook trouwens !! dat ze me aanbieden
> zou aannemen stond de hectare rond het huis nu al propvol ,
Zeg, je hebt het toch niet over mij he

Nee, grapje, weet ik ook wel.

Het meest moeite heb ik ermee wanneer een eigenaar doodleuk zijn paard wil dumpen omdat het 'het niet meer doet', niet goed presteert, ergens pijn heeft, ongewenst gedrag vertoont, etc. 'Geen geld, geen tijd meer, geen plaats' horen ook in dat rijtje thuis.
En dan vrolijk omdraaien en een nieuwe kopen die precies hetzelfde leven krijgt. Dán heb je er niks van geleerd.
Tuurlijk zijn er altijd verzachtende omstandigheden; iemand kan plots werkeloos worden, of ziek, of het paard blijkt écht een etterbak te zijn.
Tuurlijk maken we dat hier ook mee en ik wil er graag zijn voor dat soort 'gevallen' (ik kom er toch altijd wel achter wat de bedoelingen/motieven zijn).
Maar je moet je van te voren realiseren dat je een dier opneemt waar je een hele verantwoordelijkheid voor hebt, dus ook wanneer het niet zo leuk meer is. Veel mensen realiseren zich pas wat ze aangeschaft hebben wanneer dat paard er al staat en toch iets meer aandacht vraagt dan de cavia in de kooi.
Ik maak hier mensen mee die wel al een paard hebben, op les/cursus komen, maar niet in staat zijn een paard een halster aan te doen, laat staan met het paard om kunnen gaan, een band opbouwen, etc.
Een éénjarige kopen, die moederziel alleen in een weitje zetten en zich vervolgens afvragen waarom dat paard geen voetjes geeft bij de hoefsmid. Dat komt zó verschrikkelijk veel voor....
Het is denk ik ook het gevolg van de tweeverdienende mens; paard is statussymbool, een luxe die je je kunt veroorloven. Daardoor is het kopen van een paard voor veel mensen toegankelijker geworden.
Bovendien staat het hebben van een paard voor veel mensen voor een stukje vrijheid, buitenleven (naja, búíten als het paard op stal staat).
Paarden maken op de een of andere manier emoties los bij mensen, ze voelen zich vrij, gewaardeerd, machtig, kunnen zorgen voor iets (vooral veel kinderloze dames kunnen d'r wat van en voor hen is het paard het kind dat ze graag wilden hebben).
Ik blijf het een moeilijke discussie vinden want we zijn bijna allemaal ooit zo begonnen....
Pien