Cindy Helms schreef op maandag 8 maart 2010, 15:16:
> ivana schreef op maandag 8 maart 2010, 14:48:
>
>>
>> Vind jij ja. Ik doe aan springwedstrijden zelf. Zit zelf in een vereneging
>> en heb aan de kinderen gevraagd wat ze ervan vonden. Nou.. ze vonden het
>> maar niks . Ja wel eens leuk voor een buitenrit. maar toch niet voor
>> wedstrijden. Als je daarmee de wereld mee wilt verbeteren zit je goed fout.
>
> wie spreekt er over de wereld verbeteren? Wij spreken volgens mij over het
> welzijn van het paard verbeteren.
Oh ja ... en daarvoor moet je inderdaad soms je menselijke trots voor op zij kunnen zetten om zelf in te zien dat jouw manier niet de meest diervriendelijke of respectvolle manier is.
Als ik je één ding kan vertellen? Die mensen die nu
bitloos rijden en die jij nu heel gekke dingen de mouw op wilt spellen? Nou velen onder hen: Been there, Done that. Denk je dat zij allen de meest makke paarden hebben van al? Vergeet het maar, het tegendeel is waar! Het zijn meestal mensen met paarden die zich niet kunnen en willen afsluiten voor alle ellende en pijn en zich er tegen blijven verzetten. Paarden die voor anderen niet meer dienden, te moeilijk waren en die in onze handen zijn terecht gekomen. We hebben meestal alles al geprobeerd, alle hoop ooit opgegeven misschien. Tot wanneer er een lichtpunt in de duisternis kwam en we eens gingen luisteren naar ons paard. Eens gingen kijken wat zijn probleem werkelijk was en hoe we dat het beste konden oplossen zonder dat hij hier van hinder ondervond en het zelfs ging fijn vinden om 'te werken' voor ons. Meestal was het eruit smijten van het bit de eerste stap die verlichting voor onze paarden gaf, maar daarom ook niet de laatste. Als je het gedacht hebt tegen GeitenWollenSokkenMensen te spreken, dan ben je verkeerd af. Je bent tegen mensen bezig die geleerd hebben dat het welzijn en de gezondheid van hun paard op de eerste plek komt en hun eigen belangen pas op de laatste plek.