Ik begrijp dat jij in jouw situatie op die manier goed kan omgaan met je paard. Van welk ras is hij?
Ik zou je dan echt graag eens bezig zien met mijn merrie. 't Is een hele lieve hoor, maar als haar Veiga bloed begint te kolken, dan plots zie je een heel ander paard. Ik zou niet graag een ongeluk krijgen buiten, en dan vooral niet om mijn merrie een trauma aan te doen.
Bitloos vraagt training, zeker voor een paard dat 4,5 in de bergen heeft gelopen en leidster (alfa merrie) geweest is in een kudde. Maar daarom is zij juist zo uniek voor mij. Ik weet niet of jij ooit al eens een paard
bitloos afgericht hebt van eerste moment groen paard dus?
Lusitano's zijn in geen geval knuffelpaarden. Het zijn pure werkpaarden en zo'n aanpak vragen ze ook van jou. Je staat er, of je knuffelt, maar ik kies voor het serieuze werk op een zachte manier. Ik was vroeger ook zoals jou, veel te zacht. Dat ging als ik met gewone paarden werkte, maar bij jonge, karaktervolle paarden kwam ik in de problemen.
Je mag niet hard zijn, maar ook niet zacht, gewoon correct en met de glimlach zeg je waar het op staat.
Soms vind ik het wat gevaarlijk dat mensen hier lezen dat je niet bang hoeft te zijn om zomaar met een groen paard
bitloos alleen op baan te gaan. Alsof het peuleschil is. Ik heb al eentje zelf
bitloos getraind en het vergt werk, meer dan met bit. Vraagt het geen werk en is het allemaal koek en ei dan heb je een doetje van een paard...maar zo ene wil ik niet. Er moet vuur in zitten!