Zoals jullie weten heb ik een helehoop te mekkeren over clickeren.
Zo zie ik het niet zitten mijn paard met voedsel te belonen en heb ik het idee dat paarden er opdringerig van worden, je niet met rust laten en je constant aan het werk willen zetten om een voedselbeloning te krijgen.
Tot vandaag. (Ja, ja, Piet, Inge, Nick en Egon

.......)
Aangezien we een paar carnavalsdagen vrij hebben, dus de paarden ook, aangezien het zo'n prachtige dag was vandaag kon ik eindelijk eens de dingen doen (met BD) die ik al zo lang wilde doen, in de overtuiging te gaan ontdekken en bewijzen dat clickeren toch niet helemaal 'mijn ding' is....
(Ik had bij Piet thuis al een beetje afgekeken hoor).
Ik had echter niet verwacht dat ik zo onder de indruk kon zijn van wat mijn paard deed en hoe ze ging nadenken en zich open stelde.
BD kan met opgetrokken Arabierenneusje heel goed aangeven of ze iets leuk vindt of dat ze zich irriteert aan hetgeen je van haar vraagt, maar ik heb dit vanmiddag niet een keer gezien !!!!
Een opsomming:
In mijn rechterjaszak had ik een grote handvol haver. Ik gaf haar de haver dan ook uitsluitend met de rechterhand nadat ze deed wat ik van haar vroeg.
Begonnen met haar te motiveren met haar neus mijn linkerhand aan te raken. Bij iedere goede actie gelijk woordelijk beloond (good girl) en met mijn andere (rechter)hand een paar haverkorrels gegeven. Het duurde welgeteld slechts 10 minuten voordat ze doorhad dat ze mijn hand met haar neus moest aanraken. Aanvankelijk dacht ze nog dat ze met haar hoofd tegen me aan moest duwen maar ik wilde het subtieler en heb dat gedrag genegeerd, waardoor er gauw duidelijk was wat ik wilde.
Ik wil persé niet yessen of clicken omdat ik het good girl (GG) beloningssysteem al jaren gebruik en het goed werkt.
Alles komt aan op timing en of je nu klikt, yest of GG maakt denk ik niet uit. Alleen clickeren gaat sneller omdat er iets tegenover de actie die het paard doet staat.
Vervolgens BD losgelaten op het gras om uit te proberen hoe ze zou reageren: Het spelletje was haar belangrijker dan het gras, terwijl ze op het moment heel erg "grasgeil" is omdat de paarden weinig op de wei kunnen.
In volle vrijheid zonder halster of touw mocht ze zelf beslissen wat ze wou doen. Ik
zag haar denken en een keuze maken.(We hoorden het bijna kraken daarboven). Natuurlijk nam ze af en toe een hap gras en liep ze een paar passen bij me vandaan, en ik deed niks, ik riep haar niet maar bleef stil staan, en telkens weer kwam ze terug naar mij om te vragen! Helemaal uit zichzelf, een prachtige gewaarwording.
Ik wou het daar eigenlijk bij laten maar ze bleef zo vragen dat ik wel iets verzinnen moest. Dan maar voetjes geven en in de lucht houden( 2 keer vragen), komen op commando terwijl ik steeds verder weg ging staan (2 keer vragen). Achterwaarts (deed ze meteen, en zonder druk he, gewoon door te wijzen) en 'stand', =stilstaan terwijl ik wegloop, daarvoor had ze nog geen minuutje nodig.
Ik moet er wel bij zeggen dat BD een goed getraind paard is dat deze trucs al kent. Maar vaak heb ik er toch wat van druk en overredingskracht bij nodig om haar bijv. achterwaarts te laten gaan. Komen op commando doet ze eigenlijk nooit helemaal, daar heeft ze nog nooit de noodzaak van ingezien en ik liet het altijd maar zo. Het was meer :zij een paar passen en ik een paar passen naar elkaar toe, (tja, Arabier he) maar vandaag kwam ze de halve bak doorgelopen om bij mij te zijn.
Geen moment heeft ze gebedeld of is ze in mijn zak op zoek gegaan naar haver. Al die tijd bleef ze geconcentreerd op mijn linkerhand.
Geen moment ook was ze onrustig, terwijl dat met 'druk'training wel vaak het geval is : Hoofd omhoog enzo. Nu niet, ik moest me zelfs bukken om haar te belonen, iets wat ik niet van haar ken.
Ik heb het idee dat ze denkt dat de beloning komt uit de actie van het aanraken met haar neus tegen mijn hand en niet uit mijn zak..
Het was waanzinnig leuk mijn paard op een paar meter van me verwijderd te zien staan nadenken over wat te doen en dan doelbewust een keuze te maken en te kiezen voor het spel. Ze had alle vrijheid om hooi of gras te gaan eten maar ze deed het niet. Ze joeg zelfs de andere 5 paarden die los om ons heen liepen weg.
Hoe het er de komende tijd uit zal zien weet ik niet, ik zie wel de verschillen tussen dit en het werken dmv druk. Ook al was BD heel erg op mij gericht en vond ik die openheid en nadenkendheid heel leuk, ik moet erg wennen aan een paard dat me constant overal volgt en vanalles met me wil en aan me vraagt. Ook als ik stilsta. Gelukkig kent zij het woord "NO" en "genoeg" waarbij ik dat met mijn handen aangeef.
Ze ging ook vragen bij J a c k en onze aanwezige vrienden die natuurlijk niet reageerden. Dan steeds weer kwam ze bij mij terug.
Blijft wel dat ik zie dat BD zonder voerbeloning nooit zo alert en nadenkend zou zijn.
Ik ga eens kijken hoe het verder gaat, ik houd jullie wel op de hoogte.
Ik heb vandaag een blij en alert paard gezien die echt plezier had in het samenwerken met mij !!!! En er is geen moment van druk geweest, alleen een samenzijn in volle concentratie.
Groet, Pien