Sandra van Bommel schreef op maandag 27 augustus 2012, 8:54:
> Ans Jondral schreef op zondag 26 augustus 2012, 23:43:
>
>> Sandra van Bommel schreef op zondag 26 augustus 2012, 12:02:

>
> Geen idee, maar idd kennen veel leken haar niet, wat eigenlijk vreemd is
> gezien ze de 'godfather' is van het clicken met paarden.
> Ik heb haar persoonlijk niet gezien, maar wel haar boek
welk boek?
Haar boek "Clicker Training For Your Horse" (isbn 1 86054 292 1) staat hier al jaren in de kast te verstoffen. Ik hou het aan als naslag van waar ik het wel, maar ook waar ik het pertinent niet mee eens ben. Ik vind dat er falikante (technische) denkfouten in staan. Methodologisch zitten we eveneens op een heel ander spoor, niettegenstaande dat ik wel vind dat iedereen die met andere diersoorten om gaat goed zou moeten leren clickeren (maar zonder begrijpend inzicht in wat je precies clickert en waar je daar mee naar toe wil loopt dat denk ik nog steeds dood). Maar dat is een boek uit 2001 en misschien dat Kurland er ondertussen zelf ook weer heel anders over denkt. De blindegeleideponies bewijzen dat Kurland wel wat kan! Maar ook dat dit totaal geen belevende binding heeft met hippisch denkenden.
> daarin wordt veel aandacht besteed aan (dressuur) rijden met de clicker en
> zij werkt dus veel met gebruik achterhand, te beginnen vanaf de grond met
> wijkoefeningen, ondertreden ed en dan vertaling naar ohz. Erg boeiend.
> Voor mijn gevoel werkt ze met net iets te veel stelling vragen (maar dat
> is daar misschien wat meer gebruikelijk dan hier) maar goed... dat heeft
> verder geen impact op de principes. Zij begint dus veel met stelling,
> lateraal werk en ondertreden aan de hand en vertaalt het met soortgelijke
> cues onder het zadel. Boeiend.
Ik zit ook met de moeilijkheid dat mijn ideeën naar ik verwacht moeilijk te verkopen zijn aan hippisch denkenden.
Ik begin met helemaal niets paardrij-achtigs, maar met het aanleren van begrippen, concepten. Kiley-Worthington (en anderen, maar minder bekend) toonde reeds aan dat paarden abstracte begrippen en concepten kunnen begrijpen. Mijn toenmalige vriendin, die hier helaas ook allang niet meer mee schrijft, moet kunnen getuigen dat ik de eerste 3, 4 maanden alleen maar gespeeld en gelopen heb met mijn toen gloednieuwe hengst en nog steeds rijden we niet veel (maar kunnen het, ondertussen 6 jaar verder, wel probleemloos).
Ik gebruik elementen uit Hempfling's lichaamstaalcue's en elementen uit (de oorspronkelijke)
parellicursus omdat die nmm praktisch uitstekend gevonden zijn en blijkbaar van nature automatisch begrepen, natuurlijk reeds aangebrachte concepten blijkbaar! Alleen jammer dat ze dat zelf niet door hebben en blijven steken in het hippische straffen.
Praktisch vertaald: pas als je het concept
wijken voor druk uniform aan een cue gekoppeld hebt en dat begrepen is, kun je met die cue uitleggen dat er "
wijken voor druk" wordt bedoeld en dat het geen straf is. Of, in mensentaal: "ik bedoel dit niet kwaad maar doe dit nu even dan krijg je als het goed gaat snoeppie". Zo krijg je een wisselwerking binnen een geleerd concept. Het is, denk ik, de enige manier om vooruit en systematisch uit te kunnen leggen en af te kunnen spreken dat shaping en wijken niet strafmatig zijn.
Ander praktisch voorbeeld: ho. Ho kun je als commando cue gebruiken, maar ook als concept cue. Het verschil zit in de geleerde interpretatie: wanneer het conceptmatig geleerd is betekent het "hou op met wat je ook aan het doen bent, doe helemaal niets, freeze!", wanneer de cue als commando geleerd is (dat gaat vooraf aan conceptmatig leren) zal er nog slechts worden gestopt met bijvoorbeeld lopen. En, als allereerst en impliciet concept van clicker, is uiteraard de cue die aangeeft wanneer ergens de goede respons op vertoond is een abstract concept!
Vergelijkbare dingen werden (ook met mij) al op school gedaan toen ik nog op school zat: 2+2=4 en 2x2=4... zijn de operanten + en x identiek? Zo ja, waarom, zo nee, waarom niet? Het gaat niet eens om het antwoord maar om de verleiding tot een denkpatroon.
Zelf vind ik paardrijden de laatste jaren steeds minder interessant. Leuk om te doen als ontspanning en uitje en mijn hengst vindt het echt niet erg dat ik op zijn rug klim. Maar mijn interesse om over na te denken en mee te experimenteren is verschoven naar hoe wisselwerkingen in gedragschaining en concepten inwerken en wat daar in de communicatie tussen verschillende diersoorten mee mogelijk is.