Cindy B. schreef op maandag, 27 september 2004, 10:15:
> Ik ben dus langzaam maar zeker anders naar mijn paard aan het
> kijken en haar anders te benaderen.. (waar dit forum al niet
> goed voor is!).

> Kan het dus zijn dat mijn geklets die afgelopen 3 jaar een soort
> van 'achtergrondmuziek' voor haar is geworden?
>
> Cindy
Hallo Cindy.
Als ik zo lees moet ik denken aan Paul Derez, 2 maal wereldkampioen teampenning, europees kampioen cutting en nog meer...bla bla.
Die man hoor ik nooit praten tegen paarden. Hij heeft mij geleerd dat onze stem, swahili is voor paarden. Ze verstaan ons niet. Wel kunnen ze commando's associeren met wat ze moeten gaan doen. Paul zegt zelfs dat onze stem de grootste bedreiging is voor een paard. Hoe vaak hoor je paarden hinniken zegt ie dan, net zo veel en vaak als wij kletsen ?
Paarden gebruiken lichaamstaal en leer nu die taal, dan zul je zien en ervaren dat paarden veel allerter zijn op wat jij doet. Dat zijn zijn woorden. Ik weet niet beter, want ik heb pas 2 jaar een paard en ik klets niet of nauwelijks tegen haar en het gaat prima. Apart, nietwaar.
Dat is wat ik kan bijdragen uit mijn ervaring, en ik weet wel dat ik nog heel veel moet leren.
Gr. Martien.