e m kraak schreef op vrijdag 2 november 2007, 15:04:
> Piet schreef op vrijdag 2 november 2007, 11:51:
>
>> Wat je hierbij echter mist is de toepassing, om al lerende

>
> Keep it greasey
> so it'll go down easy
> Hi-ho Silver!
ja, zeg dat wel, zwoegen in de blubber en de zooi.
Eens dacht ik, binnen een paar jaar is
clickertraining zover doorgedrongen dat mensen stoppen om via de pre-clikkertijdperk methoden dieren te trainen. Wat op alle andere dieren wordt toegepast zal toch ook bekend worden in de paardenwereld?
Bij honden lukt het relatief aardig, maar de paardenwereld heeft blijkbaar te veel last van mennekes met ego's met overmatig veel reclamegeld.
De schuld ligt bij het clikkertrainen zelf. Het lijkt te eenvoudig. na 2 keer proberen merkt men dat het dat niet is en geeft de pijp aan Maarten.
Bovendien krijg je een paard wat plotseling dingen WIL leren, wat heel anders tegenover je staat.
Een shokking verschil voor mensen die niet anders gewend zijn dan een in zichzelf opgesloten paard dat zegt: rust! is mijn grootste beloning.
Allemaal dingen die je moet vertellen en uitleggen, want oh god! jouw paard lijkt wel een hondje! Dat hoort mijn paard helemaal niet te doen!
Ik vergeet nooit dat Pien (with love) helemaal iebelig werd van mijn jonge Shiny die niet anders deed dan vragen " en nuuuuu?, wat gaan we nu doen"?
Het ontbreekt nog aan veel te veel mensen die anderen structureel de basisoefeningen aan kunnen leren. Ook Inge en ik redden het niet met een clinicje van een paar uur.
Theorie uitleggen en mensen basisoefeningen aanleren vraagt om een goed uitgewerkt lesprogramma van een 6 a 7 lessen. ( Ik ben er hard voor aan het werk om het te schrijven en een ppt presentatie van de theorie te maken) maar het is beschamend dat het er eigenlijk nog niet is.
De pioniers hebben vele fouten gemaakt, Veel te veel gewerkt op uiterlijk vertoon. Begrijpelijk, want je moet laten zien wat je kunt bereiken met deze trainingsmethode, maar om mensen werkelijk te laten zien en voelen wat er gebeurd en verandert in de verhouding tussen paard en mens maar ook hoe je paard verandert en last but not least -jijzelf- moet je door deze basis heen.
Parelli heeft dat uitstekend begrepen.
Maar het voordeel is dat ik graag met m'n poten in de blubber sta

Misschien komen we er wel.
Piet
The opposite of positive reinforcement is no reinforcement, not correction
(onderschrift gejat uit een brief van Alexandra Kurland

)