amar schreef op zaterdag 26 april 2008, 0:15:
> Wij waren met 2 paarden vandaag vertrokken om een stukje
> voorkempen te doen. 3de kuddelid, mijn dochter met Amar waren
> er gelukkig niet bij want dan was de ravage misschien nog

> maar een groot héél sterk beest die toch af en toe kan
> schrikken, Liske daarentegen is normaal vrij cool, niet
> schrikachtig en ik had nooit gedacht dat zij zou flippen maar
> ze is waarschijnlijk de impuls van haar leider gevolgd. Een NACHTMERRIE
Hopelijk loopt het al bij al nog goed af voor jullie. Ik kan mij levendig inbeelden hoe snel je hart eraantoe ging, vreselijk. Wat die verzekering betreft, dat wist ik niet eens. Maar ik vraag mij af of dat wel redelijk is. Ik rijd zelf niet
bitloos maar heb er wel veel begrip voor. Als een paard ervandoor gaat omdat het echt enorm in paniek is, denk ik niet dat het veel uitmaakt of het een bit in heeft of niet. Maar tot op een bepaalde mate van paniek (om het wat raar uit te drukken) denk ik toch dat je meer controle hebt met een bit. De uitspraak waar ik wel achter sta is: het bit is zo hard als de hand die het bestuurt.
We leven spijtig genoeg niet meer in uitgestrekte gebieden waar een paard al een paar kilometer moet lopen om een auto tegen te komen, dus is het misschien wel iets om over na te denken. (hier zal ik vermoedelijk veel tegenreacties op krijgen..??)
Hoe dan ook, nog veel sterkte, want ik kan mij voorstellen dat je dit niet snel zal vergeten.
Groetjes Sibyl