e m kraak schreef op maandag 11 augustus 2008, 12:54:
> Moniek schreef op maandag 11 augustus 2008, 11:37:
>
>> e m kraak schreef op zondag 10 augustus 2008, 23:58:

> merrie met "gelukkig" nog een hengstveulen. Maar goed voor deze
> uiterst onfortuinlijke kudde dat hij zijn moeder nog kan
> bevruchten anders is het einde daar, toch?
> Nou, van nature komt dit zo goed als niet voor!
Zou dat het zijn? In onze kudde is ook een dominante ruin aanwezig. Toch vertrouwde ik onze jaarling hengst niet met zijn moeder. Het ging er best heftig aan toe. Hierop werd overigens niet gereageerd door de ruin. Hij negeerde dat, ook als de jaarling de andere merrie probeerde te bespringen (is nooit gelukt, want ik haalde die merrie dan uit de groep) Iets wat mij nogal verbaasde omdat de ruin doorgaans de jaarling wel op zijn plek zet.
Misschien nam hij de dekpogingen van de jongeling niet serieus? Te jong nog?
Nu is moeder weer drachtig (van een hengst van buitenaf) en loopt het clubje, inclusief jonge hengst weer gezellig samen. De combinatie moeder en zoon lijkt tot nu toe een hele goede te zijn. Ze voedt hem nog steeds op, zo lijkt het. De combinatie van de jongeling met de oudere ruin is trouwens ook prima: heel veel stoeien.....Ook de ruin vaart daar wel bij. Onder het zadel is hij soepeler dan ooit. Ook heeft hij jaren zomereczeem gehad en gek genoeg is daar dit jaar nog geen sprake van. Mijn hypothese is dat het komt omdat hij nu een groepje om zich heen heeft, waarin hij van alles te doen heeft, zoals spelen met de jaarling. Maar misschien komt het nog. Hij loopt zonder deken bijna continu buiten. Alleen in de avondschemering zet ik hem enkele uren binnen.
Overigens weet ik van een merrie in een groepje merries, die een jaar of drie samen met haar zoon gelopen heeft. De zoon was wel na een jaar gespeend. En het stel was door een draad gescheiden van de andere merries. Deze merrie is al die jaren niet hengstig geworden en is dus nooit door haar zoon gedekt. Was dus in feite wel een solitaire merrie.
Moniek