vagebond schreef op dinsdag 23 december 2008, 14:07:
> Open voor t gemak maar een nieuw topic. Patricia, het is voor
> mij idd een bevestiging van datgene dat jouw specialist heeft
> verteld. Twee jaar geleden is de zool van Goofy zijn bokhoef

> echte verkeerde stand, zoals een bokhoef, die is ook sneller
> gevoelig.
> Super trouwens, dat er nog zulke specialisten bestaan.
> Gr. Ingrid
Ik denk ook inderdaad dat een bokhoefje of een hoef die een steile stand heeft meer gevoeligheid kan brengen dan een mooi normaal hoefje. Maar ook dat dit invloed heeft op de totale paard. Ik weet niet of er al eens onderzoek is gedaan met blessure kansen van paarden met een hoef "afwijking" en een paard met normale hoeven. Ik denk dat een paard met een hoefafwijking meer kans heeft op een blessure. Door een andere belasting van een been met een hoef met afwijking kan er snel spieren worden overbelast. Daarom kreeg ik ook tips van mijn osteopaat om oefeningen met Zoë te doen waardoor ze de bovenlijn oprekt. Ook adviseerde ze mij om de voorbenen met regelmaat te rekken. Lange lijnen lekker door te laten draven zodat het been goed naar voren wordt geplaatst. Hierdoor houdt je oa de spieren van de voorbenen soepel.
Bij Zoë blijft het hoefje ook een stuk kleiner dan de andere en wil niet makkelijk langer worden aan de toon. Wel moet ik zeggen,dat sinds ik haar nb, de hoef wel meer van achter naar beneden is gekomen en dus aan de toon iets meer naar voren komt. Het hoefje blijft steil en zeker aan de binnenzijde. Zij heeft namelijk ook nog eens de neiging om meer aan de binnenzijde te leunen. Dus hierbij loopt ze het wat scheef af. Dit houd ik dan wel in de gaten en maak het dan ook zover als mogelijk recht. Dit is al een stuk verbeterd met een jaar geleden.
De specialist drukte mij op mijn hart het hoefje goed in de gaten te houden. Want het verdient namelijk meer zorg dan de andere.
Niet te veel krabben met een hoevenkrabber in de straalgroeven en alleen wat steunsel weg halen mocht dit te veel opkomen. Hielen proberen laag te houden en verder met rust laten.
Ik ga proberen om een lange periode maar niet meer over harde padden te lopen met Zoë. Eens kijken of het bokhoefje hierdoor meer wilt groeien. Helemaal de harde ondergrond kan ik niet mijden. Want ze staat in een inloopstal met een betonnen vloer en daar loopt ze ook per dag vele meters. Maar met wandelen wordt het voor mij nu meer in de berm dus.