Spirithorses schreef op donderdag 17 september 2009, 9:17:
> Wil schreef :
>
>> Troost je Els..... ik ben al zes jaar bezig om een schoenveter

>
> Waarom in godsnaam leren jullie het zo'n dier dan áán???????
>
> Groet, Pien
Dag Pien... ik beschreef iets wat ie als veulen hardstikke leuk vond om te doen.
En de fases die daarna gekomen zijn in de jaren....
Wees gerust, ik heb dat nog nooit goed gevonden.
Dit is iets wat ie altijd bij mensen deed die in de weilanden kwamen en die moesten daar dan om lachen. Het ís ook om je te bescheuren als je het ziet.
Ik vroeg dan altijd: leuk he?? Hoe leuk is dit als hij een volwassen paard van 500 kilo is?? Nee... dan is het niet leuk natuurlijk! Oh..... en waarom sta je het nu wél toe dan? Dus ja, hij heeft ooit weleens z'n zin gekregen hoor.
En er is zeker om gelachen...natuurlijk ook weleens door mij.
Hoe zal ik het uitleggen? Catcher is een paard wat dingen vaak zal blijven proberen. Terwijl hij duvels goed weet dat ik bepaalde dingen niet goed vind.
Dus zet ik hem terug. En dat doet hij ook. Alleen zit in zijn karakter om het nogmaals te proberen. Dus zet ik hem weer terug.
Nou.... en dát kunnen we heel lang volhouden.
Als ik hem 1 vinger geef in bepaalde situaties... wordt ik meteen weer helemaal afgelebberd. Hij is nu eenmaal oraal ingesteld en wil kennelijk graag dat contact.
Alleen wil ik niet afgelebberd worden... dus mag ie dat niet. Uit m'n ruimte.
Zoals al gezegd... blijft ie het proberen. En hier ben ik vrijwel alle dagen mee bezig geweest. Oh, geleidelijk aan is het steeds beter geworden hoor.
En ik heb hem dat echt niet aangeleerd!
Maar: zodra hier mensen komen die hem niet zo in de gaten hebben, of niet zo consequent zijn, en dat zijn de meesten, probeert hij het gewoon weer.
Nou, over ze heen lopen niet hoor, dat is er echt wel uit.
Maar veters trekken, of aflebberen... blijft een heel interessante bezigheid hoor.
Hij wil aandacht, en meestal krijgt ie dat ook op deze manier.
Hij is ook heel erg nieuwsgierig... en zál en moet erbij zijn als er b.v. geklust wordt of zo. Mensen kunnen hem blijven wegsturen..... duurt een paar minuutjes, en dan staat ie er weer. Dat is gewoon zijn aard. Hij is een paard wat zich niet gemakkelijk iets laat zeggen.
Je moet hem zien te overtuigen, en dat kan alleen als je heel erg consequent bent. Dát + zijn aanhankelijkheid en nieuwsgierigheid... maakt hem tot wat hij is.
Daarom is Catcher ook het paard wat gewoon naast een draaiende vrachtwagen staat te kijken als er een grote mestcontainer opgeladen wordt.
Fantastisch vind ie dat. Diezelfde nieuwsgierigheid en dingen willen onderzoeken heeft er ook een bomproof buitenpaard van gemaakt.
Een heel fijn en lekker jochie, super betrouwbaar en terreinvast.
Kwestie van consequent en (misschien?) minder toestaan als je bij een ander paard zou doen.
Inmiddels is hij 6,5 en is echt wel volwassen geworden. Dat puberale gedrag en uitproberen zal geleidelijk aan gewoon verdwijnen.
Hij is eigenlijk tot dit voorjaar nog altijd een 'puppy' geweest en dat gaat nu eruit.
Groet,
Wil.