Piet schreef op woensdag 28 oktober 2009, 9:08:
> Ik was vroeger zo ongeveer het meest dwarse jongetje van 16
> wat je kunt bedenken.Vooral mijn vader had daar ongelooflijk
> veel moeite mee. Een soort Drup avant la lettre

> kinderen nooit in de val trappen die jij nu zo wagenwijd
> openspert tov van jonge mensen die hier op dit forum en in
> hun paardenwereld hun best doen
>
Piet, ik ben het in grote lijnen met je eens, echt waar! Maar ik vind het tegenwoordig wel heel erg makkelijk gaan. De jeugd zet tegenwoordig een grote bek op, waarbij omgangsnormen en respect ver te zoeken is. Onder het mom alles mag gezegd worden, want wij zijn jong en onbevangen, is prima .... maar de keerzijde oftewel de repliek moet men dan ook accepteren. Dat noemen ze bij ons thuis een dialoog. Ik ben groot gebracht waarbij je met argumenten moest komen, goed onderbouwt je verhaal doen ... er was ruimte voor eigenwijs gedrag, maar er was geen ruimte om wild om je heen te gaan gillen en als je de bal dan terug geworpen kreeg zielig gaan lopen roepen "houdt u rekening met mijn leeftijd?" Nee, je werd verantwoordelijk gesteld voor je gedrag en je uitspraken. Deze lijn is een mooi voorbeeld, er werd inhoudelijk gereageerd ... niets kwetsends, niets beledigends ... het ene vriendinnetje haalde het andere vriendinnetje er bij en er werd in het openbaar met modder gegooid, hetgeen gebaseerd was op veronderstellingen. Dit is verre van netjes. Als men hier mee geconfronteerd wordt, dan verschuilt men zich achter "wij zijn jong, doen ons best, wij mogen kwetsen maar niet gekwetst worden, want ... o ja ... wij zijn jong!". Een argument waar ik weinig mee kan en waarvan ik vind dat daarmee het gras onder de voeten van anderen wordt weggehaald. Als je kritiek uit, dan moet je ook leren kritiek te ontvangen. Een les die geldt voor jong en oud, dus niet leeftijdgebonden.
Misschien grappig om te weten, deze dames kennen mijn hengsten, zijn lid van een zelfopgericht paardenforum "Paardwaardig & Dierenrechten", hebben weet ik niet hoe lang het leed van deze paarden aangehoord, mee gekletst met de vroegere eigenaresse, meegejubeld als er weer een veulentje werd gefokt waar ze niet voor kon zorgen, "ach en wee" geroepen, druk met elkaar adviezen te geven hoe een paard laag-diep-rond te rijden, bijzetteugeltjes, "laten zien wie de baas is" en toen ik daar een aantal berichtjes achter liet, is mij de toegang geweigerd ofwel ik ben eraf gegooid omdat ik te extreem zou zijn en (daar komt ie ...) zij waren nog zo jong en deden hun best ... Tja, is dat echt zo? Ik was anders toen ik die leeftijd had, ik nam nog wel eens iets aan van een oudere, maar goed ... dat zal de prehistorie wel geweest zijn!