Lettfeti schreef op zondag 3 januari 2010, 21:06:
> Spirithorses schreef op zondag 3 januari 2010, 21:03:
>
>> Lettfeti schreef op zondag 3 januari 2010, 20:53:

>> Groet, Pien
>
> Oooh maar zweverige boeken daar ben ik goed in. Spijtig dat het
> in de bieb niet te vinden is, zal dus de boekhandel worden
Of Bol.com?
Ruiter tussen 2 werelden is een schitterend geschreven verhaal, met zeker de nodige diepgang. Niet iets wat je vrij gemakkelijk wegleest.
Lijkt me voor jou geen enkel probleem.
Nog even over jouw opmerking: waarom moet je de baas zijn?
Ik zie het dus ook niet zo. Kijk... het ene paard is het andere niet.
Mijn oude ruin heeft mij stikverwend. Doet alles, is vreselijk braaf.
Een heel sensibel paard. Geeft zelfs 'seintjes' als ie moet plassen.
Dus is idd. op gedachtes te sturen. En weet ook altijd nog feilloos de weg naar huis te vinden. Als ik maar denk: hmmm... lekkere wortels als beloning... ging ie altijd in galop naar huis... als ik maar denk: links- of rechtsaf... gaat ie altijd.
Soms denk ik heel bewust niets. In mijn gedachten zit ik dan: trallalaaallaaaa...
gewoon om eens te zien wat er dan gebeurd. Dan mag hij kiezen... is ook leuk om te doen. Eens zien wat zo'n paard nou interessante paadjes vind!
Ook stilstaan, duidelijk naar links of naar rechts kijken.... hij denkt dan na wat de leukste route zou kunnen zijn.... of wat zo'n dier dan ook denkt.
De andere was gewoon 'lastig'. En met lastig (hij wordt nu zeven) bedoel ik vele malen meer uitprobeerderiger als de oudere ruin. Dus moet je gewoon heel erg consequent zijn. Baas spelen noem ik het dus niet... wel een goede leider door die consequentheid. Dit is een paard wat heel duidelijk moet weten wat wél en wat niet toegestaan is... en daarna zal hij nog vele malen controlevragen stellen.
Blijf jij de leider, m.a.w.: je wint het door jouw overtuiging... heb je een gouden paard. Dit uitprobeerspelletje gaat hij dus vergeten. Oh ja... heeft wel wat voeten in de aarde gehad...

)
Wat ik bedoel te zeggen is niet dat het dominante baas + dier verhoudingen zijn.
Je maakt afspraken met je dier... en op een gegeven moment is er een goed evenwicht. Jij vraagt dingen, hij doet dat. Hij wil graag dingen... en dat mag dan ook. Een wisselwerking. Maar die basis..... dat leiderschap, zul je moeten verdienen. Uiteindelijk heb ik nu een paard (wat ik drie jaar geleden nog niet zo geloofde) wat zó graag mij een plezier wil doen... dat ie alles zowat uit de kast trekt. En ik behoor dat te zien, en op juiste wijze te belonen.
En zo train je een kameraad voor de rest van zijn en jouw leven.
Dát is denk ik waar jij ook naar toe wilt.
Groet,
Wil.