Karen Koomans schreef op woensdag 10 maart 2010, 13:05:
> eddy DRUPPEL schreef op woensdag 10 maart 2010, 11:25:
>
>> Paarden lopen niet iemand "uit blijdschap" omver ook niet "toevallig"

> eens zo héél veel paniek nodig (dan kan een ongeluk in een klein hoekje
> zitten). Reactie op vermeend gevaar hoeft niet altjd vluchten te zijn, er
> op afgaan is ook een optie.
>
Foute aanname.
Het was toch heus blijde opwinding en het is geen lomp paard. Ik haalde hem uit de wei en hij liep te dansen naast me, blij, geagiteerd, klaar om te knetteren, we kennen die gemoedstoestand allemaal wel. Stond plotseling stil toen er een eend opvloog en verschoot in zijn opgefokte vrolijkheid waardoor hij mij met zijn boeg een duw gaf en ik voorover viel in een hoop zand die daar lag; ik bevond mij al enigszins in een rottige positie tussen stroomdraad, zandhoop en hupselend paard.
Hij hield dus even niet feilloos rekening met de centimeter waar ik stond en hij was ook niet in paniek. Hij lette door zijn eigen opfokkerij gewoon niet voldoende op mij.
Dus volgt er een vloek en een ruk.