Onlangs zette ik 2 groepen bij elkaar in de winterweide.
groep1: Toto, jaren geleden aangekomen uit NL nadat de eigenaar het advies had gekregen hem af te laten maken. Toto is altijd de onbetwiste leider, hij is groot en sterk, enorm atletisch. Toto accepteerd andere paarden als ze maar niet in de weg lopen. Frieda: merrie ooit uitgemergeld afgeschreven manegepaard, daarna door nwe eigenaar vetgemest tot
HB, nu normaal postuur en goede gezondheid. Gigi, (van de sarcoides) super atletisch matig dominant, met haar sympathieke vriendje Okky, gehandicaped op de racebaan.
groep 2 Docile: onbetwist topmerrie, verder heel vriendelijk tegen andere paarden, Rosa, alleliefst en onzeker en Mopje, mijn adhd merrie die altijd uit stress lelijk doet tegen iedereen.
Alleen Docile en Toto waren totaal onbekend voor elkaar. Toen ze elkaar tegenkwamen gebeurde het volgende: Docile draait haar kont naar Toto, haar gebruikelijke manier om iemand te laten zien dat 'ie maar beter even weg kan gaan, en Toto doet hetzelfde naar Docile. Uiteindelijk staan ze staartwortel aan staartwortel tegen elkaar te douwen en trappen, de trappen komen niet echt hard aan. Zo blijven ze wel 5 minuten tegen elkaar aanduwen. Docile heeft gewonnen, Toto gaf op. Zij is nu de absolute leider van de kudde, en Toto gaat voor haar opzij. Het was wel heel grappig om te zien.