Marlies Sanders schreef op vrijdag 24 december 2010, 18:42:
> Nymphaea schreef op vrijdag 24 december 2010, 17:58:
>
>> Dus zelfs vriendelijke mensen worden blijkbaar boos en geïrriteerd als er

> herverkaveling.
> Maar al die tijd was er wel ineens weer een pony bij of een paard weg...
>
> Ik wens je veel wijsheid..
Marlies, dank je voor je bemoedigende post. Het was inderdaad zo dat de boer het best vond.
Ik ben blij dat mijn dagen van verantwoording afleggen hier nu voorbij zijn.
Even voor Natasje en Anja.
Ik ben voordien niet geweest omdat ik natuurlijk mensen niet ga lastig vallen op kerstavond en kerstmis... En het is hier al 2 weken niet meer gestrooid/ sneeuw geruimd en de laatste 4 dagen is het enorm hard aan het sneeuwen geweest. Vandaag was de sneeuw gestopt en ben dan ook meteen vertrokken...
En ik heb ook nog examens gehad..
Daarom ben ik volgens jou "afwachtend" geweest. Maar ik moest er nu eenmaal 24u op 24 aan denken, Maar een week zonder drinkwater als ze ijs en sneeuw hebben is normaal nog doenbaar omdat ze er voor de rest vrij gezond uit zien.
En ik wist ook dat dierenbescherming bellen niets zou helpen, eigenaar krijgt een waarschuwing en voor de rest niets want de paardenasielen in België nemen geen paarden meer aan omdat ze overvol zitten... Wat kunnen ze dan nog doen ?
Nu terug algemeen. Ik ging naar de boer, stond voor zijn poort (waar wel 2 bordjes hangen van privéweg en verboden toegang als de weg bij de wei privé was kon hij daar dus gerust bordjes hangen, maar het is inderdaad geen privéweg)
Maar aan de poort hing geen bel, dus wist ik niet zeker of ik nu wel of niet naar het huis mocht gaan.
Stopt er plots een jeep, vraagt die ook of de boer thuis is, blijkbaar niet.
Ik zeg: "spijtig want ik wou wat informatie over de tinkers"
Antwoord: "ah, ik ben de eigenaar van die tinkers"
Lot misschien ? Vond het in ieder geval een leuk toeval.
Om een lang verhaal kort te maken, de tinkers zijn van een stoeterij in Nederland en ze zijn dus jaarlingen tot 3jarigen.
De man breekte niet elke dag het ijs omdat Nederland nu eenmaal niet zo bij de deur ligt van ons. (45 min rijden tot een uur mss ?)
Hij zou niet liever hebben dan dat ik de paardjes help verzorgen, het ijs breek, hij zou het zelfs fantastisch vinden moest ik helpen met de knopen uit hun manen te halen (ik ga dus inderdaad met olie op andermans paarden druppelen...) en ik mag hun al lichtjes trainen.
Ik heb dus natuurlijk ook vrije toegang tot de wei gekregen.
En ik miauw niet als ik meteen commentaar krijg maar ik wil bijleren over het drinkgedrag van paarden in de winter en als sneeuw en ijs voldoende is om een periode te overleven, krijg ik bakken commentaar dat ik durf andere mensen te bekritiseren....
Zo leer ik nu uiteindelijk nog niets over het drinkgedrag van paarden.
Daarom nu ook dat ik nog veel vragen heb bij de opvoeding/ verzorging van de paarden maar jullie antwoorden zorgen er gewoon voor dat ik die vragen niet meer wil stellen.
Ik heb gewoon het gevoel altijd als ik hierop kom dat ik mij moet verantwoorden. Terwijl ik vind dat ik niets fout doe als ik kijk hoe mensen paarden verzorgen als ik schrik heb voor hun welzijn ?
Maar nu heb ik toestemming en kan ik er ook iets echt aan doen en gaan helpen.