Hoi,
aan de oorzaak zelf valt niets meer te doen

Ze kunnen niet meer ontkalken of opereren. Dat is inderdaad een hele harde dobber. Ik ben er helemaal van aangedaan. De arts zei me dat ze er misschien zelfs te slecht aan toe is om al weidepaard verder te kunnen met een waardevol leven. Ik zou daarom moeten overwegen of ik haar laat inslapen of niet. Ik kan die beslissing nog niet maken. Het is te hard en ik wil haar natuurlijk pas opgeven als ik 100% zeker ben dat dat de beste keuze is voor haar. De volgende vraag die ik me nu dus stel en die ik met de hulp van Cindy ga proberen op te lossen is of ik kan achterhalen hoeveel pijn ze eigenlijk heeft en hoeveel haar problemen nog achteruit zullen gaan. Ook zou ik willen weten of dit soort pijn en problemen (afkomstig van zenuwen en vertering/lymfevaten die niet meer goed werken) onder controle kan gehouden worden door behandeling maar dat bleek in het ziekenhuis niet het geval te zijn. Als ik ze om te beginnen een maand ofzo pijnvrij kan krijgen, zou ik beter kunnen zien hoe haar gedrag hierdoor verandert en daardoor ook beter kunnen inschatten hoe slecht ze er eigenlijk aan toe is. Haar gedrag verandert erg subtiel en omdat ik haar elke dag zie (ze staat bij mij thuis) is het voor mij moeilijk om in te schatten of die haar normaal of haar 'pijn'gedrag is. Ze is loom voor haar leeftijd, ze rust veel en ze is vaak wat humeurig maar ze loopt ook mee rond met de andere paardjes; hinnikt naar mij (als ze iets van me wil

, kan soms bij grondspelletjes best wel veel energie tonen...Ik kan het niet zeggen. Blijkbaar zou ze wel erg veel hoofdpijn hebben van de zenuwen die 'trekken'. Dat valt me zo niet op, maar ik moet er allemaal op beginnen letten. Haar gedrag is ook echt niet zoals je verwacht van een paardje van 5 jaar.
Als iemand tips heeft om te achterhalen hoeveel pijn een paard heeft. Ik hoor het graag.
Groetjes,
Eline